

4. بر اثر كم حافظه بودن و ناراحتىهاى جسمى، روحى و خانوادگى به كثرت شك مبتلا شدهام و در نماز نيز زياد حواسم پرت مىشود، هرچه مسائل مربوط به شكيات را از روى رسالۀ شما هم مىخوانم، زود فراموشم مىشود؛ به همين جهت تا كنون به شكيات كمتر اعتنا مىكنم يا به خواندن سجدۀ سهو اكتفا مىكنم؛ تكليف چيست؟ در حالى كه بارها نماز را تكرارى خواندهام اما باز هم همين وضع پيش آمده است؛ چه بايد بكنم؟
۱. بسمه تعالى، شك كثير الشك اعتنا ندارد و نماز صحيح است.