

بسمه تعالى 18 / 4 / 1361 حضرت امام خمينى اگر دختر و پسرى عقد دائم را از روى رساله جارى نموده باشند و دختر بعد از چند ماه از اجراى عقد ـ با اقرار به اينكه عقد را به قصد محرم شدن به آن پسر، از روى رساله قرائت نموده است و با اقرار به اينكه به عقد دائم شرعى با مهريۀ معيّن، زن و شوهر شدهاند ـ تقاضاى مهريه به طور نقد قبل از تمكين بنمايد و پسر بپذيرد، آيا بعد از مدتى دوباره دختر مىتواند ادعا كند كه به هنگام جارى نمودن عقد، كه ايجاب را قرائت نموده، قصد انشا نداشته و معنى كلمات را نمىدانسته؟ و آيا دختر مىتواند با مطرح كردن چنين چيزى، بعد از مراحلى كه به عرض رسيد، بدون طلاق از پسر جدا شود؟ آيا چنين عقدى صحيح است يا صحيح نيست؟ لازم به تذكر است كه پسر قبول را با علم به معناى كلمات و به قصد انشا خوانده است و دختر نيز ايجاب را از روى مسأله شمارۀ 2368، از رسالۀ حضرت امام خمينى قرائت نموده و در مسأله مزبور، معنى فارسى كلمات عقد عيناً در مقابل كلمات عربى آن نوشته شده است و لذا دختر بنا به فرض اينكه نمىدانسته، به هنگام قرائت ايجاب، معنى فارسى كلمات را عيناً با چشم خود ديده و با ديدن معنى فارسى كلمات، ايجاب را قرائت نموده است. دختر بيست سال سن دارد و ديپلمه است.
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، اگر ساير شرايط عقد موجود بوده، انكار دختر پس از اقرار به زوجيت مسموع نيست.