

بسمه تعالى 14 / 12 / 1361 محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى دام ظله العالى، سلام عليكم احتراماً به عرض مىرساند اينجانب ساكن ابرقوى فارس كه قبلاً از وضع مالى نسبتاً خوبى برخوردار بوده و بديهى است كه مستطيع نيز بودهام اما آن زمان موفّق به زيارت خانۀ خدا نشدم، ولى پس از چندى دفعتاً به خواست پروردگار وضع زندگى من دگرگون شده به مرور در عرض يكى دو سال مجبور شدم هر آنچه داشتم از املاك و وسايل زندگى را به فروش برسانم و دين خود را به بدهكاران ادا نمايم. ناچاراً هم اكنون زندگى را به سختى مىگذرانم. از لحاظ بدنى نيز حال چندان خوبى ندارم و به ضعف اعصاب و عوارض ناشى از آن مبتلا گشتهام، بنابراين در حال حاضر در عين حال كه پشيزى در بساط ندارم از نظر جسمى و روانى نيز حالم وخيم مىباشد، لذا خواستم از جنابعالى كسب تكليف نمايم كه وظيفۀ اينجانب را در رابطه با عمل حج و اداى دين خود مشخص فرمايند. ضمناً آيا جايز است با خريدن ميقاتى اين تكليف شرعى را انجام دهم؟
۱. بسمه تعالى، اگر مرض او به نحوى است كه خودش نمىتواند به حج برود و مأيوس از خوب شدن است بايد نايب بگيرد و حج ميقاتى كفايت مىكند.