

2. شخصى زن برادرش سيده مىباشد كه بعد از فوت شوهر، به سرپرستى يك دختر بزرگ و دو پسربچۀ صغير مشغول مىباشد و خودشان ماهيانه يك هزار و پانصد تومان از يكى از ارگانها مىگيرند و دو پسر ديگرش از سپاه پاسداران حقوق مىگيرند كه يكى از آنها مجروح جنگى مىباشد؛ آيا شخص مذكور مىتواند از سهم سادات به زنِ برادرش بدهد كه صرف خرج خود و فرزندان نمايد و يا اينكه از بابت زكات به آنان بدهد؟
3. در اين روستا در باغستانها به وسيلۀ بيل و هوكا كار مىشود و با توجه به نبودن كارگر، صاحبان آنها مجبورند دست از كارهاى خود برداشته (يعنى از بنّايى يا نجارى يا كفاشى و يا كارگرى) دست بههم داده، كار زراعت را در فصل خودش پيش بيندازند كه بتوانند مقدارى كشت كنند كه براى خرج خود و همچنين علوفۀ حيوانات خود، مقدارى از سال را بگذرانند. اينگونه زراعت، به گفتۀ بعضى از روحانىهاى بومى، كليۀ عايدى خرمنى را كه به نصاب برسد، نصف زكات آن را بپردازند و زكات نصف ديگر را جهت مخارجات زراعت نگه دارند.
۱. بسمه تعالى، مجازيد از سهم سادات خود، به سيد فقير بدهيد.
۲. بسمه تعالى، در سهم حاصل هر يك كه به حد نصاب برسد زكات واجب است و بعد از كسر مخارج، زكات بقيه داده مىشود.