

بسمه تعالى محضر رهبر كبير و اميد مستضعفان جهان حضرت آيت الله العظمى امام خمينى اى قلدر كش و مظلومپرست! به داد من پيرمرد هفتاد ساله با داشتن دو پسر و نه دختر برس، اى كوبنده منافقين سلام عليكم، به عرض مىرساند: مرحوم پدرم اهل و ساكن سعدآباد گرگان در محضر رسمى در مورخه 18 / 3 / 1351 وصيت نموده كه ثلث اموالش جهت صوم و صلاة و رد مظالم داده شود و مازاد بر ثلث به دخترها غير از نساء مبلغ هفتاد هزار ريال داده شود اكنون از آن جايى كه شوهر خواهرهاى من افرادى ناباب هستند نسبت به اين وصيتنامه بىاعتنا بوده و مىگويند ما كارى به گفتار مرحوم نداريم. بنده مقلد شما و خدمتگزار دين اسلام شيعه اثنى عشرى هستم و بهخاطر خدا با داشتن هفتاد سال سن و يازده فرزند كه اولى آنها اكنون چهل سال دارد پدرم را كه زمان فوت درست صد سال داشت نگهدارى كردم.
دستور بفرماييد از نظر شرعى اين وصيتنامه كه تنها و آخرين وصيت پدرم مىباشد چه صورتى پيدا خواهد كرد و من كه تنها فرزند پسر و همچنين اولاد ارشد او هستم چه كنم؟ آيا طبق اين وصيت مراجع قانونى بايد عمل كنند يا خير؟ خدا به شما طول عمر عنايت فرمايد.
۱. بسمه تعالى، وصيت اگر به وجه شرعى ثابت باشد عمل به آن لازم است و تغيير آن جايز نيست و بدون عمل به وصيت ورثه نمىتوانند در تركه تصرف كنند.