

بسمه تعالى 23 / 9 / 1361 محضر مبارك مقام معظم رهبرى، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دامت بركاته الشريف، پس از اهداى بهترين درودها و آرزوى سلامتى براى آن امام بزرگوار و پيروزى روزافزون اسلام در تمام جبهههاى مبارزۀ حق با باطل، دو مسأله شرعى براى اين حقير به وجود آمده كه اميدوارم با پاسخ آن فقيه بزرگ حل گردد.
1. حدود چهل سال پيش با استغاثه از درگاه پروردگار بارىتعالى خواستار فرزندى شدم و نذر كردم كه در صورت صاحب فرزند شدن، هر ساله براى سالار شهيدان و در روز عاشورا آشى بپزم؛ در ضمن، پيش خود و خداى خود عهد كردم كه اگر فرزندم پسر شود، پس از به بلوغ رسيدنش و صاحب كار شدنش، خودش (فرزندم) اقدام به پخت اين آش نمايد و اگر فرزندم دختر شود پس از شوهر دادنش، شوهرش (در صورتى كه هنگام عقد اين مسأله را قبول كند) اقدام به پخت آش مذكور در هر سال نمايد؛ مشيت خداوند بر اين قرار گرفت كه فرزند دخترى صاحب شوم؛ در هنگام ازدواج دخترم نيز همين شرط را با شوهرش كردم و وى نيز قبول كرد، اينك پس از گذشت بيست و شش سال از اين ماجرا از يك روحانى اين مسأله را پرس و جو كردم و وى پاسخ داد كه نبايد نذر را به گردن ديگرى واگذار كرد؛ لذا خواهشمند است نظر مبارك را اعلام فرماييد.
2. شوهرم هنگام فوتش به من گفت كه بايد نذر شربتى را كه هرساله در روز عاشورا بهياد سرور شهيدان حسين بن على عليهماالسلام انجام دهيد. شما بعد از مرگم انجام دهيد، من نيز پس از فوتش حدود دوازده سال اين عمل را هر ساله انجام دادهام؛ حال خواهشمندم نظر مبارك را نيز در اين مورد اعلام فرماييد.
۱. بسمه تعالى، چنانچه در نذر، صيغۀ شرعيه خوانده نشده لزوم وفا ندارد و نيز عهدى كه پيش خود نمودهايد چنانچه بدون صيغۀ مخصوص به عهد بوده اثر ندارد و همچنين تعهد به اينكه اگر فرزند پسر است خودش عمل كند باطل است. بلى، با شرط كردن پدر بر شوهر دختر كه هر ساله آش بپزد لازم است شوهر دختر به شرط عمل كند هر چند نذر و عهد مزبور باطل باشد.
۲. بسمه تعالى، اگر وصيت كرده كه از مال خودش شربت داده شود، بايد به آن عمل شود؛ ولى چنانچه وصيت كرده كه شما از مال خودتان شربت بدهيد لازم نيست به آن عمل نماييد.