

بسمه تعالى 24 / 3 / 1361 دفتر امام خمينى، ضمن تقديم عرض سپاس و تشكر از فعاليتهاى آن برادران و اميد پيروزىهاى بيشتر براى رزمندگان اسلام در جبهههاى حق عليه باطل بدين وسيله به اطلاع مىرسانم كه اينجانب، زنى هستم كه به خاطر برخورد با مسألهاى شرعى كه براى من گنگ و مبهم است، از شما تقاضاى جوابى براى سؤالهاى ذيل دارم تا اين مشكل براى من حل شود.
در رسالۀ حضرت امام خمينى در مسأله 2472، احكام شير دادن آمده: «اگر زنى بچۀ دختر خود را شير دهد، آن دختر به شوهر خود حرام مىشود». من يك چنين شرايطى را در 23 سال پيش برخورد نمودهام و با نداشتن شناخت اسلامى و آگاهى از اين جور مسائل، به اين موضوع، اهميت ندادم؛ تا اينكه در تاريخ 20 / 3 / 61 در رسالۀ امام خمينى متوجه اين موضوع شدم و بلافاصله آن جريان 23 سال پيش را به ياد آوردم و اين مشكل براى من پيچيدهتر شد. در ضمن، در آن موقع من چهارده سال داشتم و نه تنها من، بلكه مادر من هم شناخت اسلامى و سواد خواندن و نوشتن را نداشت و الآن داراى چهار فرزند هستم و 25 سال تمام با هم (با شوهر) زندگى مىكنيم. وضعيت شناخت و شرايطى كه در 23 سال پيش داشتم: 1. نداشتن سواد خواندن و نوشتن و داشتن سن كم و آگاهى نداشتن از مسائل شرعى.
2. در آن موقع من در بستر بيمارى بودم و عمل جراحى داشتم (جراحى سينه) كه حتى چرك از سينههايم بيرون مىآمد و سن بچۀ من بيش از دو يا سه ماه نبود.
3. شوهر مادر من، پدر من نبود (پدر ناتنى). با وجود اين، يك مرتبه از لحظهاى كه مادرم مشغول شير دادن به دخترم بود، تذكر داده است ولى من به علت اينكه در اين جور مسائل شناخت نداشتم، توجه به حرفش ننمودم و فكر كردم كه اين حرف پدر ناتنى فقط به خاطر غذا است نه شرعاً.
توجه: بقيۀ غذاى بچه را از شير خشك تهيه نمودم.
در ضمن، مادر من بيش از پنج يا شش مرتبه بيشتر به دخترم (بچهام) شير نداده است. ضمناً اگر لازم مىدانيد، چون اين مسأله، عموميت دارد، در رسانههاى گروهى به اطلاع عموم برسانيد.
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، كه شرايط رضاعِ محرّم متحقق نشده، حرمت حاصل نيست.