

بسمه تعالى حضور محترم اعضاى دفتر امام خمينى پس از عرض سلام و آرزوى موفقيت و پيروزى براى شما، مسألهاى را برايتان مطرح مىكنم كه در حل اين مشكل به همكارى شما و رهنمود حضرت امام خمينى نيازمندم: دخترى 20 ساله هستم و با پسرى از فاميل قرار ازدواج گذاشتيم، اما به دليل اينكه هنوز خدمت سربازى را پشت سر نگذاشته، ناچار شديم صبر كنيم تا مدت سربازى او تمام شود. در اين بين ـ چون ما نمىخواستيم گناهى كرده باشيم ـ از روى رسالۀ يكى از مراجع كه مقلد ايشان هستم با عربى صحيح صيغۀ موقتى خوانديم، فقط به اين دليل كه به يكديگر محرم باشيم، نه به دليل ديگرى. وقتى اين موضوع را با يكى از نزديكانم در ميان گذاشتم، گفتند كه اين صيغه درست نيست؛ چرا كه بايد حتماً اجازۀ پدر باشد (البته همان طور كه مىدانيد، مطلقاً از لزوم اجازه پدر در اين باره صحبتى نشده). از چندى پيش تا به حال كه اين موضوع را شنيدهام، از اينكه مبادا گناهى كرده باشيم شديداً رنج مىبرم و بعد از اين تكليف ما چيست؟ از شما درخواست و تمنا مىكنم كه به محض مشاهدۀ اين نامه، موضوع را با حضرت امام در ميان گذاشته وپاسخ آن را هرچه زودتر براى من ارسال فرماييد و بگوييد كه من چه كنم؟ لازم به تذكر است كه چون اين پسر از فاميل ما است، من نمىخواهم كه فعلاً كسى از بستگانم (پدر، مادر و يا ديگران) از اين موضوع با خبر شود. ولى اين اطمينان را هم دارم كه به خواست خدا حتماً با هم ازدواج خواهيم كرد.
۱. بسمه تعالى، اگر پدر شما عقد را اجازه دهد، صحيح است و گرنه باطل است.