

بسمه تعالى خدمت پدر بزرگوارم، حضرت امام خمينى، سلام عرض مىكنم.
اميدوارم كه سلام گرم من را بپذيريد و وجودتان از هر گونه ناراحتى دور باشد.
بارى پدر گرامى، ببخشيد از اينكه وقت شما را گرفتم؛ مىخواستم يك مسأله شرعى را از آن پدر بزرگوار سؤال كنم و آن اينكه بنده در يكى از دهات طارم سفلى معلم هستم. در ده مانند شهر نظافت رعايت نمىشود. چنانكه خود جنابعالى در رساله توضيح دادهايد، تا چيزى را كه يقين نكردهايد، پاك است؛ من در اين ده دارم تقريباً يقين مىكنم. مانند اينكه، در كوچههاى ده، چندتايى سگ هست و روزى كه باران مىآيد سگها از كوچههاى ده رد مىشوند و مردم هم رد مىشوند و بعضىها پاهايشان گِلى مىشود و با همان پا وارد اتاق مىشوند؛ سگ مىآيد كنار اتاق يا ايوان بعضىها مىخوابد و يا بعضىها در حمام پاهايشان را آب نمىكشند، وارد رخت كن مىشوند و خلاصه به كفش يا لباس من مىخورند، مجبورم كه آنها را آب بكشم در هواى سرد و نظير اينگونه برنامهها زياد است؛ حتى در شهر. و موقعى كه مىگويم، مرا وسواسى مىگويند؛ حتى مادرم و اين هم براى من يك ناراحتى شده است؛ نمىدانم چه كنم؟ اى امام بزرگوار! خواهش مىكنم كه من را راهنمايى كنيد.
۱. بسمه تعالى، اگر يقين نداريد كه از محلى كه سگ عبور كرده به شما گِل پاشيده، حكم به نجاست نمىشود.