

بسمه تعالى سماحة الاُستاذ الأعظم، الإمام الأكبر، المرجع الأعلى، دامت ألطافكم العاليه، سلامٌ عليكم ورحمة الله وبركاته .
چند تا مسائل مهمه كه مورد ابتلاى عموم مردم است، كه اميدوارم زودتر دربارۀ آنها ابراز رأى بفرماييد.
1. دربارۀ سجده فرمودهايد كه: اگر ما يصح السجود عليه نباشد، «سجد على ثوبه»، مراد از اين لفظ، دامن و آستين مصلى است يا فرش و قالى را هم شامل مىشود؟ و درصورت عدم شمول، اگر دامن و آستين را ترك كرده و بر فرش سجده كرد، آيا نمازش باطل مىشود؟ و اگر باطل شد، آيا درصورت عدم علم به مسأله، قضا هم واجب است؟
2. شخصى از جدّه براى عمرۀ مفرده احرام بست و از روى جهالت يا كسالتمندى به جحفه نرفت، آيا عمرهاش صحيح است؟
3. شخصى در عمرۀ تمتع مثل شخص مذكور از جدّه به نذر احرام بست، آيا عمرهاش صحيح است؟ و اگر بعد از حج منكشف شد كه صحيح نيست، آيا قضاى حج بر او واجب است؟
4. شخصى از روى جهالت يا غفلت، به نذر از جدّه احرام بست و وقتى فهميد كه عمل او درست نيست كه ديگر امكان رفتن به ميقات نيست، آيا عمرهاش درست است؟ و اگر امكان رفتن به ادنى حل باشد كه كمتر از جدّه است، آيا اعادۀ عمره واجب است يا خير؟ و در صورت عدم اعاده جاهلاً، عمرهاش باطل است يا خير؟
۱. بسمه تعالى، شامل غير ثوب نمىشود و در صورت تخلف اگر مقصر بوده، قضا كند علىالاحوط.
۲. بسمه تعالى، اگر جاهل يا معذور بوده و بعد از گذشت وقت جبران متوجه شود، عمره صحيح است.
۳. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، بعيد نيست صحت عمل، اگرچه احتياط خوب است.
۴. بسمه تعالى، اگر اعتقاد داشته كه محرم است و عامد نبوده، عملش صحيح است.