

بسمه تعالى دخترى را پدر و مادر، به اكراه و اجبار به عقد برادرزادۀ خودشان در مىآورند و او را وادار مىكنند كه به اتاق عقد بيايد و او را مىترسانند كه بايد در اتاق عقد، در حضور عاقد، بلى بگويى و بالاخره او بلى مىگويد، ولى در دل راضى نيست. آيا چنين عقدى صحيح است؟ و در صورت صحيح نبودن، آيا به طلاق نيازى هست يا نه؟ ضمناً متذكّر مىشود كه دختر بعداً هم راضى نمىشود و اصولاً ناراحت است.
۱. بسمه تعالى، اگر عقد با اذن و رضايت پدر بوده و شوهر كفو دختر است احتياط آن است كه يا دختر عقد را اجازه كند و يا بدون طلاق با فرد ديگر ازدواج ننمايد.