بسمه تعالى درود به رهبر كبير انقلاب، امام خمينى مسأله‌اى دارم: چهل روز بعد از عروسى، شوهرم در حادثه‌اى مرد. بعد متوجه شدم حامله هستم. بعد از هشت ماه خدا فرزند پسرى عنايت كرد؛ فرزندم دو ساله شد. در اثر كوتاهى پدر و مادر به مردى كه بيست سال زن‌دارى كرده و اولادش نمى‌شود و جاى پدر من بود شوهر كردم. با هزار ناراحتى و سختى در خانۀ اين مرد، با اين بچۀ بى‌پدر زندگى مى‌كردم و تنها سرگرمى من بچۀ خودم بود و اين بچه از اين‌كه در خانۀ ناپدرى بود خيلى رنج مى‌برد و هميشه از خانه فرارى بود، تا رفت جبهه و در روز فتح خونين‌شهر شهيد شد و پس از هجده سال، من مادر تنها ماندم و جاى من شده بهشت زهرا، نمى‌دانم چه كنم؟ دلم بچه مى‌خواهد. دلم مى‌خواهد يا بچه‌دار شوم يا در خارج از خانه، مانند سپاه يا بسيج، خود را سرگرم كنم و شوهر قبول نمى‌كند، چه كار كنم چون خيلى ناراحت هستم و تنها. شب و روزهاى سختى را مى‌گذرانم. بسوزم و بسازم يا طلاق بگيرم و دنبال سرنوشت خود بروم؟ جواب مرا فورى بدهيد؛ خيلى ناراحت هستم.
۱. بسمه تعالى، تا شوهر با رضايت، شما را طلاق نداده بايد به لوازم زن و شوهرى عمل كنيد، و بدون اذن شوهر نبايد از منزل خارج شويد.