

بسمه تعالى 9 / 2 / 1361 خدمت مبارك امام خمينى، رهبر كبير انقلاب حضرت امام اينجانب داراى شرايط ذيل مىباشم، لطفاً تكليفم را از لحاظ شرعى روشن بفرماييد.
1. از شهرستان به تهران آمدهام و هنوز تهران را وطن خود انتخاب نكردهام و به صورت متوالى نزديك دو سال و نيم از مهر ماه سال 57 جهت تحصيل و كار و خدمت در سپاه در تهران بودهام.
2. به علت عدم اطلاع از فتواى شما در مورد بلاد كبيره در خصوص تكليف خود (خروج از محل) هميشه در صورت امكان قصد ده روزه نمودهام.
3. هنوز هم به علت عدم روشن شدنم در مورد فوق، خصوصاً از لحاظ مقدار، حوزۀ محل تكليف خود را نمىدانم. مثلاً نمىدانم از مركز منطقه ده سپاه تا كجا بروم نماز و روزهام قصر مىباشد.
4. از فتواى شما فقط در مورد ساكنين بلاد كبيره، يعنى كسانى كه آنجا را وطن اصلى خود انتخاب كردهاند خبر داشتم و لاغير.
حالا با شرايط فوق تكليف اينجانب بعد از اين و در مورد نماز و روزۀ مدت اقامتم در تهران كه قبلاً انجام دادهام چه مىشود. انزل الله عليك خير رحمة ووفّقك الله لما يرضاه
۱. بسمه تعالى، اگر در يك محلّه تهران قصد ماندن ده روز كنيد كه از آنجا خارج نشويد نماز شما تمام است و بدون قصد ده روز حكم مسافر داريد.