بسمه تعالى 23 / 4 / 1361 محضر مبارك قائد اعظم و رهبر معظّم، آيت كبرا و فرماندۀ كلّ قوا، حضرت امام خمينى، روحى فداه و متّع الله‌ المسلمين بطول بقائه، پس از عرض سلام، اميد است وجود مبارك، قرين عافيت بوده، از درگاه حضرت احديّت، طول عمر، صحت جسم، موفقيت بيش از پيش در راه به ثمر رساندن و هرچه پربارتر نمودن انقلاب اسلامى را تا ظهور حضرت مهدى (عج) خواستارم. آمين رب العالمين اماما! محترمه‌اى است كه حدود پنج سال است شوهرش او را ترك گفته و مفقودالاثر گرديده و تا كنون هيچ‌گونه اطلاعى از وى در دست ندارد. نامبرده در تاريخ 26 / 1 / 1358 يك‌بار تقاضاى طلاق از دادگاه عمومى را نمود كه از طريق جرايد، سه‌بار شوهرش را به دادگاه دعوت كردند، ولى سرانجام شوهر وى شناخته نشد و در دادگاه حاضر نگرديد و دادگاه غياباً حكم طلاق را صادر كرد. از آن‌جايى كه اين متدينه، مقلد آن حضرت مى‌باشند، از مراجعه به دفترخانه و گرفتن طلاق خوددارى ورزيدند. اينك اين بانوى محترمه به دادگاه مدنى خاص مراجعه كرده‌اند. نظر به اين‌كه در عقدنامه شرايطى قيد گرديده كه يكى از آن‌ها اين است: (هرگاه يكى از زوجين زندگى خانواده را ترك كند، زن يا شوهر مى‌توانند از دادگاه تقاضاى صدور گواهى عدم امكان سازش كند)، دادگاه بر آن شد تا از يكى از طرفين اجراى صيغۀ عقد سؤال كند كه آيا اين شرايط، ضمن عقد قيد گرديده يا خارج عقد؛ كه حجت الاسلام و المسلمين جناب آقاى نصيرى در اين رابطه پاسخى داده‌اند كه فتوكپى آن پيوست مى‌باشد. استدعا دارد بيان فرماييد كه آيا بر اساس اعلام جناب آقاى نصيرى ـ كه يكى از متعاقدين بودند ـ دادگاه مى‌تواند مبادرت به صدور اجازۀ طلاق غيابى صادر نمايد؟

و در صورت عدم اجازه، باتوجه به اين‌كه براى جناب آقاى نصيرى كه يكى از علماى شهر هستند، محرز است كه حدود پنج سال است شوهر ترك خانه را نموده، آيا كافى است يا بايد دادگاه از حين اعلام زوجه، چهار سال صبر نمايد و در اين بين نيز توسط جرايد، اعلام شده و سپس تصميم مقتضى اتخاذ گردد؟