

24. اگر قصد كند در محلهاى از بلاد كبيره انسان بماند، ولى مثلاً پس از يكى دو سال، از آن محله به محلهاى ديگر برود (اعم از كسى كه خانۀ اجارهاى دارد يا خانۀ ملكى) آيا آن محلهاى كه قصد ماندن در آن را كرده بود، براى هميشه وطن او محسوب مىشود؟
25. كسى كه در جايى قصد توطّن مىكند، آيا از بدو ورود، نماز و روزهاش تمام و صحيح است يا مدتى بايد در آنجا اقامت نمايد؟ اين مدت، چند ماه يا چند سال است؟
26. كسى كه قصد اعراض از وطنش را دارد (مثلاً قصد دارد سال ديگر از وطنش خارج شود و ديگر آنجا نيايد)، آيا از لحظهاى كه قصد اعراض كرده، نمازش شكسته مىشود و روزه نمىتواند بگيرد؟
(به فرض اينكه قصد ده روز اقامت در آن نكند).
۱. بسمه تعالى، اگر از محلهاى كه وطن او شده اعراض نكرده است، حكم وطن در آن باقى است.
۲. بسمه تعالى، به مقدارى بايد در آنجا بماند كه عرف بگويد آنجا را وطن اتخاذ كرده است.
۳. بسمه تعالى، تا از آن خارج نشده، حكم وطن باقى است.