بسمه تعالى در پاكستان، يك خانواده‌اى در شيعيان است كه خانوادۀ خوجۀ اثناعشرى مى‌باشد.
اين‌ها ما بين خودشان چند قانون وضع نموده‌اند كه به سختى در اجرا مى‌باشد اين آقا مسأله‌اش اين است كه زنى دارد كه او نمى‌خواهد با اين آقا زندگى كند و سه و نيم سال است كه از خانۀ او رفته و با پدر و مادر خودش زندگى مى‌كند؛ و دادگاه خانواده تصميمى راجع به اين موضوع نگرفته است. لذا طبق قوانين خانوادگى نه مى‌تواند طلاق بدهد و نه مى‌تواند كه به خانۀ خودش بياورد. حال سؤال مى‌كند كه: 1. آيا اگر در اين ايام، گناهى از بنده سربزند، به‌گردن خودش هست يا به گردن دادگاه و يا به گردن هردو؟
2. اگر از زنش گناه سر بزند، اين گناه به گردن پدر و مادرش هست يا به گردن خود زن يا به گردن هردو؟
3. در اين حالات، فريضه بنده چه مى‌باشد؟ مى‌توانم طلاق بدهم يا خير؟
۱. بسمه تعالى، اختيار طلاق با شوهر است.