

بسمه تعالى 13 / 7 / 1361 محضر مبارك رهبر كبير انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران و مرجع عظيم الشأن، حضرت امام خمينى با درود و سلام فراوان حضور امام بزرگوار و نايب بر حق حضرت مهدى (عج) پيرو نامۀ شماره كه جوابى كسب ننمودهام معروض مىدارد: اينجانب با عشق و علاقهاى فوقالعاده مايلم به جبهههاى نبرد حق عليه باطل اعزام شوم و تا آخرين قطرۀ خون در راه اهداف مقدس جمهورى اسلامى ـ كه همان حاكميت الله مىباشد ـ از پاى ننشينم. متأسفانه نظر به اينكه خانواده ما از اهالى يك روستاى كوهستانى بودهاند و مدتى است در شهر اسكان گزيدهاند و در اينجا بستگان و خويشان نسبى و سببى ندارند و بنده فرزند بزرگ آنها هستم و فوقالعاده به دردشان مىخورم و با علاقهاى فراوان كه به من دارند، پدر و مادرم به هيچ عنوان راضى نمىشوند كه بنده به جبهه بروم و من دچار يك جنگ روانى هستم كه آيا بدون اجازه و رضايت آنها به جبهه بروم و يا اينكه در خدمت اينها باشم و به آنها خدمت كنم و فعاليتهايى كه نسبت به انقلاب اسلامى خدمتى محسوب مىگردد، انجام دهم؟ لذا چون حضرت امام، نايب بر حق امام زمان عليهالسلام هستند و من مقلد امام هستم و فقط فرمايش امام برايم حجت است نه حرف كسى ديگر، استدعاى عاجزانه مىنمايم كه هر چه نظر ايشان است، در چند كلمه بنده را راهنمايى فرمايند تا اينجانب از اين بلاتكليفى و اين جنگ روانى نجات يابم كه آيا بدون اجازه و رضايت آنها مىتوانم به جبهه بروم يا اينكه بايد در خدمت خودشان باشم و به آنها خدمت نمايم؟
۱. بسمه تعالى، به مسئولين مراجعه نماييد؛ در صورتى كه جبههها به شما نياز نداشته باشند، اختيار با خود شما است.