بسمه تعالى 10 / 9 / 1361 حضور محترم رهبر كبير انقلاب و امام عزيزتر از جانم سلام خود را از جوار امام هشتم، شهر شهادت، به حضورتان تقديم مى‌دارم.

با عرض معذرت، از حضور شما امام عزيز خواهشمند است در مورد مشكل خانوادگى، تكليف شرعى من و فرزندانم را روشن نماييد.

زنى هستم 56 ساله و خانه‌دار كه مدت 40 سال است كه ازدواج كرده‌ام و مادر هشت دختر مى‌باشم، كه چهار تن از دخترانم ازدواج كرده‌اند و چهار تاى ديگر مجرد و در منزل مى‌باشند. شوهرى دارم بازنشستۀ ادارۀ دارايى كه مدت 40 سال است كه معتاد به ترياك و مشروبات الكلى است و نه نماز مى‌خواند و نه روزه مى‌گيرد و حتى منكر روز قيامت مى‌باشد و تقريباً مدت ده سال است كه اختلافات ما شديدتر شده و در اين مدت ده سال اخير به هيچ وجه خرجى من و بچه‌هايش را نمى‌پردازد، و دوتن از دخترانم ـ كه معلم و مجرد مى‌باشند ـ خرج زندگى را مى‌پردازند و حتى از شوهرم نيز، مانند ميهمان پذيرايى مى‌كنند و مدتى است كه شوهرم به من تهمت زنا مى‌زند و بسيار مرا معذّب و ناراحت مى‌كند، و فرزندانم كه بسيار انقلابى و با ايمان هستند، از داشتن چنين پدرى رنج مى‌برند و به من مى‌گويند كه اگر از نظر شرع اشكالى ندارد، طلاق بگير. و من الآن حيران مانده‌ام كه چه كنم؟ آيا از اين مرد جدا شوم و يا اين‌كه در منزل او باقى بمانم؟ اگر طلاق بگيرم به كجا بروم؟ فرزندانم را چه كنم؟ البته همۀ آن‌ها كبير مى‌باشند و فقط كوچك‌ترين دخترم پانزده ساله است. آيا مى‌شود در منزل شوهرم باقى بمانم و طلاق نگيرم و ليكن اطاعت او را نكنم؟ بارها به شوهرم گفته‌ام كه تو مى‌توانى زن ديگرى بگيرى، و او نيز گاهى به من مى‌گويد: از منزل من بيرون برو، تو زن فاسق و بدكاره‌اى هستى، من تو را نمى‌خواهم. در صورتى كه تمام فاميل و آشنايان، گواهى به پاكى من مى‌دهند. در ثانى منزلى كه ما در آن زندگى مى‌كنيم، شوهرم به صورت اشتراكى، با دامادم خريدارى كرده است، و نه دامادم امكان مالى دارد كه بقيه سهم منزل را بخرد و نه شوهرم. مى‌ترسم طلاق گرفتن من نيز، باعث آبرو ريزى فرزندانم گردد. و ديگر اين‌كه هر چند وقت يك بار، شوهرم نان و يا شير مى‌خرد و به منزل مى‌آورد؛ با توجه به اين‌كه او خمس و زكات مالش را نمى‌پردازد، خوردن آن ها بر من و فرزندانم حلال است يا نه؟ شوهرم حتى به فرزندانمان مى‌گويد: از منزل من بيرون برويد و شما آزاديد كه هر كجا كه مى‌خواهيد، برويد. ولى چنانچه از او اجازه نگيرند، مى‌گويد: شما به پدرتان احترام نمى‌گذاريد. و مدتى است كه فرزندانم با پدرشان فقط سلام و عليك مى‌كنند، و با او صحبتى نمى‌كنند؛ چون هر وقت با او صحبت مى‌كنند، او از انقلاب بدگويى كرده، و به من فحش مى‌دهد، كه در اين صورت فرزندانم بسيار ناراحت مى‌شوند، و ترجيح مى‌دهند كه سكوت كنند.

لطفاً تكليف شرعى من و فرزندانم را روشن نماييد؟ و همچنين، برخورد فرزندانم با پدرشان چگونه بايد باشد؟

والسلام عليكم ورحمة الله‌ وبركاته