

2. برادر دينىام، سؤال ديگرى هم داشتم كه در مورد رؤيا (خواب) است. چون خوابى ديدهام كه بيش از حد روحم را آزار مىدهد. از اينكه شايد گناه كبيرهاى مرتكب شدهام. در عمليات فتح المبين يكى از آشنايان ما شهيد شده بود. در يكى از شبهاى ماه رمضان خواب ديدم كه من تكههايى از جنازۀ آن شهيد را از توى تابوت درمىآورم و مىخورم و خيلى هم از اين بابت لذت مىبرم. حتى مىخواستم همۀ جنازهاش را بخورم ولى با خود گفتم الآن خانوادهاش براى بردنش مىآيند و مىبينند كه از جنازهاش اثرى نمانده. براى همين از خوردن دست كشيدم.
يك هفته بعد از آن خواب ديدم كه اين دفعه جنازۀ خودم توى برانكارد است و سر و دست و پاهايم جدا شدهاند و مادرم كنار آن ايستاده و من سرم را از توى برانكارد برداشتم و اطرافش را به صورت يك سيب خوردم.
خودم به هيچ وجه نمىتوانم اين دو خواب را تعبير كنم. باشد كه با لطف شما اين مسأله نيز برايم حل گردد و تا حال به هيچكس نگفتهام.
شب 22 بهمن سال 1360 خواب ديدم كه امام زمان (عج) به خانه ما آمدهاند و جلوى در نشستهاند و در مورد انقلاب و آيندۀ آن با مادرم صحبت مىكنند. و من هم پشت در ايستاده بودم. و گاهگاهى خم مىشدم و به صورت امام نگاه مىكردم. بعد از اندكى صحبت، يك پيكان زردرنگى آمد و مقابل خانه ما توقف كرد. در اين موقع حضرت مهدى (عج) بلند شدند و دستشان را دراز كرده و دو عدد نوار كاست به من دادند و فرمودند: «مراحل و مراتبى كه شهيد طى مىكند در اين نوارها به طور كامل تشريح شده».
اين خواب به قدرى صريح بود كه من بعد از بيدار شدن انتظار داشتم نوارها توى دستم باشند. تا حال هرچه گشتهام (اروميه و تهران و تبريز و مشهد) اثرى از اين نوارها پيدا نكردهام. حال نمىدانم كه واقعاً چنين نوارى وجود دارد و اين خواب براى معرفى اين نوارها بوده است و يا خوابم رمز و معناى ديگرى نيز دارد؟ به اميد آنكه اين مراحل را عملاً طى بكنيم.
البته اين نكته را هم بايد متذكر شوم كه هر خوابى را ببينم به همان صورت تعبير مىشود و حتى همان احساسى را كه در خواب داشتهام در بيدارى نيز هنگام اتفاق افتادن آن حادثه پيدا مىكنم.
۱. بسمه تعالى، رؤياى مذكور اگرچه رؤياى خوبى است، ولى حجت شرعى نيست. سعى نماييد با دقت در انجام وظايف شرعى، رضايت خداوند و حضرت ولى امر عليهالسلام را تحصيل نماييد. ان شاء الله موفق باشيد.