بسمه تعالى 12 / 8 / 1361 دفتر استفتاى امام خمينى مدّ ظله العالى اين‌جانب به علت ناآگاهى از مسائل شرعى، با مردى كه مسلمان بود و نماز نمى‌خواند، صيغۀ موقت خواندم. مرد صيغه را بلد نبود، ولى من گفتم كه من به اين شكل مى‌گويم، تو هم اين‌را بگو و او هم عمل كرد. مدت، يك‌ساعت بود؛ ولى كارى كه داشتم، در مدت يك ساعت تمام نشد؛ لذا چون فكر مى‌كردم كه تمديد مدت، ديگر احتياج به صيغه خواندن ندارد، مجدداً بدون خواندن صيغه با مرد تماس گرفتم و متأسفانه بين ما نزديكى صورت گرفت. و اما پس از ده روز كه از اين مسأله گذشت، من با مردى كه بسيار مؤمن بود، به طور دقيق ـ طبق رساله ـ عقد موقت شدم و اكنون متوجه اين شده‌ام كه آيا آن صيغۀ قبلى باعث اشكال در صيغۀ بعدى هست يا خير؟

توضيح اين‌كه: من هنگام عقد اول باكره نبودم. ضمن التماس دعاى فراوان، خواهشمندم تكليف مرا بيان فرماييد. والسلام عليكم ورحمة الله‌ خيال صحت عقد با آن مرد همبستر شديد، بايد عدّه نگهداريد و عقد دوم اگر در زمان عدّه عقد اول واقع شده، باطل است.