بسمه تعالى 6 / 2 / 1362 محضر انور حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى احتراماً؛ ضمن درود و سلام و تحيات وافره و آرزوى صحت مدام و مستدام براى امام امت و با عرض تهنيت و تبريك ولادت با سعادت مولاى متقيان حضرت على عليه‌السلام به عرض مبارك مى‌رسد بر اين‌كه اين‌جانب به اقتضاى شغل موظفى خودم كه بهداشت‌يار بهدارى هستم، صبح‌ها بعد از نماز از وطن خارج و تا حدودى دورتر از شهر بايد بروم كه شرعاً حد ترخص مى‌باشد و بعد از ظهر شرعى مجدداً به وطنم بر مى‌گردم كه تقريباً قرارداد شده سال‌هاى سال بدين نحو به خدمت ادامه دهم؛ استدعا دارم حكم شارع مقدس اسلام را در اين خصوص كه آيا نماز را بايد قصر و روزه را افطار كنم و يا بالعكس، ذيلاً مرقوم فرمايند. عظم الله اجورنا و اجوركم.
۱. بسمه تعالى، اگر از وطن شما تا محل كارتان 5/22 كيلومتر يا بيشتر باشد حكم مسافر پيدا مى‌كنيد كه در غير وطن بايد نماز را شكسته بخوانيد و نمى‌توانيد روزه بگيريد؛ مگر قبل از ظهر به وطن برسيد و افطار نكرده باشيد.