بسمه تعالى حضرت آيت الله حاج آقا سيد روح الله الموسوى الخمينى، السلام عليكم، از محضر آن بزرگوار سؤالى داشتم تا در مورد مسأله‌اى كه براى اين فرزند حقيرتان پيش آمده، از لحاظ شرعى كسب تكليف نمايم. ان شاء الله با راهنمايى شما از اين سردرگمى بيرون آيم.
در مورد مسأله كار كردن زن، وقتى شوهر قلباً ناراضى بوده ولى براى حفظ مصالح زندگى مخالفتى نمى‌نمايد، آيا زن مى‌تواند كار كند؛ در صورتى كه پدر زن به خاطر كمبودهاى زندگى اصرار زيادى در اين امر دارد؟ البته آن قدر دستشان تنگ نيست كه نتوانند در حد ابتدايى نزديك به متوسط، زندگى را تأمين نمايند و خود زن هم به خاطر نارضايتى شوهر، راضى به كار كردن نيست؛ چون در اين صورت، اسلام و شرع اسلام را بهتر رعايت مى‌كند؛ اما براى اين‌كه احترام پدرش حفظ شود و از داماد خود روگردان نشوند، نمى‌داند كه چه بكند؟ خواهشمندم اين سؤال مرا صريح ـ طورى كه ديگر سؤالى برايم پيش نيايد و نگرانى نداشته باشم ـ جواب فرماييد كه آيا در اين شرايط، رضايت شوهر واجب‌تر است بر زن يا رضايت پدر؟ و اصولاً آيا زن بايد رضايت شوهر را در همۀ مسائل زندگى به دست آورد يا نه؛ به خصوص كه شوهر، شخصى مؤمن و متّقى است؟ از لطف پدرانۀ شما بى‌نهايت سپاسگزارم.
۱. بسمه تعالى، كار كردن زن اگر مستلزم بيرون رفتن از خانه نيست و موجب تضييع حق شوهر نمى‌شود، مانع ندارد؛ ولى اگر بايد از خانه بيرون برود يا حق شوهر از بين مى‌رود، بدون اجازۀ شوهر جايز نيست.