بسمه تعالى 24 / 11 / 1361 محضر مبارك رهبر كبير انقلاب اسلامى، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، ادام الله ظله، بعد از سلام، چه مى‌فرماييد در اين مسائل شرعيه كه با شرح ذيل مرقوم مى‌شود: 1. پدرى طفل خود را به ديگرى مى‌دهد كه او را براى خود فرزند قرار داده از او نگهدارى نموده و مخارج او را بدهد. و آن ديگرى طفل را به همين عنوان نگهدارى نموده و مخارجش را مى‌دهد. بعد از مدتى پدر طفل، طفل را از او مى‌گيرد. آيا نگهدارندۀ طفل، حق مطالبۀ مخارج طفل و مطالبۀ مزد نگهدارى طفل را از پدرش دارد يا نه؟
2. طفل به سنّى رسيده كه در حضانت پدر قرار گرفته است؛ مادر بچه مبلغى به پدر مى‌دهد تا اين‌كه حضانت بچه را به مادر واگذار كند و نيز مخارج بچه را مادر متعهد مى‌شود. آيا اين نوع قرارداد صحيح است يا نه؟ و در صورت صحت، لازم است و يا اين‌كه جايز و در صورت جايز بودن، اگر پدر به حضانت خود برگردد، آيا مادر هم حق مطالبۀ مبلغى را كه در مقابل حضانت، به پدر بچه داده بود، و همچنين مخارج طفل مشترك را دارد يا نه؟
3. موقع طلاق، زن از شوهر خود مطالبه زحمت‌هايى را مى‌كند كه در خانه شوهرش كشيده؛ از قبيل پختن غذاى شوهر، شستن لباس شوهر و نگهدارى اطفال مشترك. به اين عنوان كه اگر مى‌دانستم شوهرم طلاق مى‌دهد، من از اول بدون مزد كار نمى‌كردم. آيا موقع طلاق، زن اين حق را دارد يا نه؟
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم مخارج را نمى‌تواند از پدر طفل مطالبه نمايد و مزد هم حق ندارد.
۲. بسمه تعالى، پدر مى‌تواند از تعهدى كه نموده برگردد و مادر حق رجوع به مخارجى كه نموده ندارد. و پولى كه به پدر داده اگر در مقابل واگذارى حق حضانت بوده، ملك پدر نشده و مى‌تواند از او مطالبه كند.
۳. بسمه تعالى، زن اگر زحماتى كه در خانۀ مرد متحمل شده، بدون مطالبه مرد يا به قصد تبرّع انجام داده حق مطالبۀ چيزى در مقابل آن ندارد.