

بسمه تعالى 20 / 12 / 1360 محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دام ظله با نهايت احترام و ادب به عرض مىرسد: اينجانب ساكن يكى از محلههاى شهرستان سارى هستم، در آنجا پيرمردى سكونت داشت كه از طبقات سه گانه وارثى نداشت. قبل از فوت، من را كه روحانى محل بودم وصىّ خود قرار داد و وصيت نامهاى نيز تنظيم كرد كه بعد از فوت او طبق آن وصيت رفتار نمايم. وصيت موصى به شرح زير بود: 1 ـ مراسم كفن و دفن سوم و چهلم معمول شود. 2 ـ از اموال موجود داده شود. 3 ـ پنج سال صوم و صلاة داده شود. بقيه اموال او به مصرف خيرات و مبرّات برسد. بنده با حضور عدول مؤمنين اموال منقول و غير منقول متوفى را صورتبردارى كردم بجز مقدارى از اثاث البيت و خانه و زمين خانه سرا و مقدارى از زمين مزروعى. و از آنجايى كه زمينهاى مزروعى متوفى در حال حيات ـ چون خودش پيرمرد بود قدرت كاركردن نداشت ـ به صورت مزارعهاى و نصفه كارى در دست چند نفر از اهل همان محل بود هر ساله طبق قرارداد مقدارى از محصول را به او و مقدارى را خود برمىداشتند، بعد از فوت بنا شد تا ده سال اموال مرحوم نگهدارى شود، پس از آن در معرض فروش قرار گيرد چند نفرى كه قبلاً زمين متوفى را داشتند آمدند درخواست كردند به همان صورت سابق زمين را به صورت مزارعهاى زراعت نمايند، در دادستانى شهرستان سارى قراردادنامهاى از آنها اخذ شد آنها يكى دو سال مقدارى از محصول را دادند، سپس از استرداد زمين و محصول خوددارى مىكنند و اظهار مىنمايند كه در زمين حق تصرف پيدا كردند و مال آنها شده نظريه حضرتعالى در اين مورد چيست؟ اگر حق پيدا كردند مال آنها محسوب مىشود وظيفه بنده در قبال وصيت چيست؟ و اگر حق پيدا نمىكنند باز هم وظيفه بنده چيست؟ از محضر آن رهبر عزيز تقاضا مىشود نظرات خود را كتباً مرقوم فرماييد.
عظمت اسلام و مسلمين و طول عمر آن رهبر عالىقدر را از خداوند مسئلت دارم.
۱. بسمه تعالى، وصيت در ثلث تركه ميت نافذ است و در مورد نزاع مذكور به محاكم صالحه مراجعه نمايند.