

بسمه تعالى 24 / 9 / 1361 پيشگاه مبارك جانشين برحق امام زمان، سلام عليكم، بعد از سلام، اميدوارم خدا سايۀ شما را از سر مسلمانان جهان كم نفرمايد.
همانطورى كه بارها شما و مسئولين مملكت فرمودهايد، هر كسى كه مىتواند به مردم خدمت كند و نكند پيش خدا مسئول است. اينجانب به عنوان خدمت به مردم مدت سه سال به اسم شوراى ده تا آنجا كه مىتوانستيم كارهاى عمرانى ـ با كمك ديگر برادران و ادارهجات دولتى ـ از قبيل برقرسانى و آب لولهكشى و زيرسازى جاده و درست كردن حمام دوشى و دو باب مدرسه انجام داديم؛ ولى در اواخر سه سال من به عنوان رانندۀ ماشين شورا، روحانى محل را به خدمت امام جمعۀ منطقه مىبردم و در راه، تصادف رانندگى بهوجود آمد كه منجر به زخمى و ضايعه ديدن اينجانب و خسارت مالى براى اهالى ـ كه ماشين داشت ـ گرديد و پس از بيهوشى و بسترى شدن در بيمارستان و عكسبردارى معلوم شد عضلات كمرم پاره شده و قابل علاج كامل نيست و تا آخر عمر اين درد را بايد بكشم. در ضمن قوّۀ باه اينجانب هم روز به روز ضعيف مىشود؛ در صورتى كه 4 ماه از تصادف مىگذرد.
در اين صورت، خسارتى كه به وسيلۀ من به اهالى خورده بايد بپردازم يا خسارتى كه به اينجانب وارد شده، اهالى يا يكى از ادارهجات دولتى بايد پرداخت نمايد؟
خواهشمند است نظر خود را از نظر شرعى مرقوم فرماييد. توضيح اينكه شورا كار خود را براى رضاى خدا انجام مىداده و چيز ديگرى نبوده.
۱. بسمه تعالى، نقص يا تلف مال غير كه به دست شما انجام گرفته ضامن هستيد؛ ولى اگر مال در دست شما امانت بوده و بدون تعدّى و تفريط خسارت بر آن وارد شده شما ضامن نيستيد و خسارت وارده بر شما را ديگران ضامن نيستند.