

9. من به خاطر وضعى كه دارم به كمك ديگران نياز دارم و بعضى از بستگان و بيگانگان، از طريق صدقه و فطريه، مخارج من و مادر پيرم را تأمين مىكنند. دو برادر نيز دارم كه آن يكى ـ كه از نامادرى من است ـ اهميتى نمىدهد و ديگرى هم ـ كه از پدر و مادرم است ـ يا اصلاً چيزى نمىدهد يا گاهى مبلغ ناچيزى يا مقدارى مواد غذايى يا بشقابى غذا به مادرم مىدهد و مادرم آنچه آن برادر مىدهد قاطى كمكهاى ديگران خرج مىكند و به خوردم مىدهد.
من مىدانم كه برادر پدر و مادرىام اهل حلال و حرام و اهل طهارت و نجاست نيست. مخصوصاً در گذشته اهل قمار و عرقخورى و خيلى اعمال زشت بوده و با وجود اين، اگر چيزى مىداده من امتناع مىورزيدم اما مادرم به من اعتنايى نكرده، هرچه مىداد با كمكهاى ديگران قاطى مىكرد. اگر به او اعتراض مىكردم يا بكنم، بدش مىآيد و بد و بىراه نثارم مىكند؛ حتى به خدا و ائمه عليهمالسلام نيز بد و بيراه مىگويد. به همين جهت ناچارم هرچه مادرم به خوردم داد چيزى نگويم تا نفرين و رسوايم نكند.
تكليف من در مورد غذاهاى شبههناك قاطى كمكهاى ديگران چيست؟ آيا كارى كه مادرم به زور انجام مىدهد، من نيز مقصر هستم در خوردن اين غذاى تهيه شده از پول برادر يا مواد غذايى وى؟ چه بايد بكنم؟
۱. بسمه تعالى، براى شما اشكال ندارد.