

بسمه تعالى 14 / 1 / 1361 محضر مقدس رهبر عظيم الشأن و ولى فقيه، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، ادام الله ظله على رؤوس الانام پس از سلام، مسئلت داريم از حضرت احديت كه وجود ذىجودت را از تمام بليات مصون دارد و بر طول عمر عزيزت افزايش فرمايند.
اينجانب با بعضى از مؤمنين، مقدارى مواد غذايى براى رزمندگان در جبهه برده و تحويل قهرمانان داديم. در اين هنگام مصادف شديم با به اسارت گرفتن بعضى از سربازان عراقى در يك قسمت از جبهههاى جنگ، ما نيز در حمل و نقل اسيران و تحويل آنها به بازداشتگاه به كمك برادران رزمنده پرداخته و در آن وقت، تعداد هشت عدد ساعت كه يكى از برادران از سربازان عراقى همراه داشتند به حقير دادند كه تكليف شرعى آنها را روشن كنم. اينك ساعتها تحويل اينجانب هستند، ولى سه عدد آنها را به برادران همراه كه به جبهه رفته بوديم دادم و گرفتنشان مشكل است از نظر اينكه جوانند و اطلاعات اسلاميشان كم است. و پنج عدد ديگرشان موجود است، ولى وظيفۀ شرعى را در مصرف آنها نمىدانم. چنانچه اجازه بفرماييد، تصرف در آنها كنم و به كسى كه مستحق است بدهم و خودم هم از بعضى از آنها استفاده كنم. خلاصه در مورد غنائم جنگى چه دستور مىفرماييد؟ آيا برادران رزمنده، هر چند نفر از لشكريان عراقى را بكشند، مىتوانند تمام لباس و اسلحههاى آنها را متصرف شوند يا خير؟ اين مطلب در افواه مردم به طرق گوناگونى مطرح است.
۱. بسمه تعالى، چيزهاى مختصر براى مقاتلين اشكال ندارد. و غير آن منوط است به مقررات دولت اسلامى.