

بسمه تعالى 1. زن و شوهرى كه مقلد حضرت آيت اللهى هستند و زندگىشان مشترك است، يعنى شوهر درآمد خود را به دست زن مىدهد و زن هم از جهت درس دادن قرآن و تجويد و مقدارى عربى كه مىداند، براى عدهاى درس مىدهد و آنها هم حقّى به او مىدهند و اين زن براى خود در سال، يك روز قرار داده، ولى شوهر سال ندارد، در صورتى كه پس از فرا رسيدن سال زن، اضافۀ درآمد خود و شوهر را حساب كند و تخميس نمايد، صحيح است يا خير؟ چون زن، نفقهخور شوهر است آيا بايد هر وقت درآمدش به دستش رسيد خمسش را بدهد و شوهر هم جداگانه براى خود سال قرار دهد؟
2. زنى كه مقلد حضرت آيت اللهى است، در وقت مريضى نذر كرده كه در هفته، يك نوبت درس مجّانى به افراد بدهد؛ البته صيغۀ نذر را هم جارى كرده و بعد، اداى نذر را نكرده و براى حضرت آيت اللهى نامه فرستاده؛ در جواب نامه دستور فرموديد كه بايد كفاره بدهد. چون اين زن مريض است و نمىتواند روزها را روزه بگيرد، آيا با دادن كفاره، برىءالذمه مىشود يا خير بعداً هم هفتهاى يك نوبت درس را به افراد بدهد؟
3. دخترى از سن 8 سالگى با جهل به حكم و به موضوع، عمل استمناء انجام مىداده تا زمان شوهردارى؛ بعداً وارد به مسأله شده و يك غسل جنب از حرام انجام داده و توبه هم البته كرده. آيا اين شخص، نمازها و روزههايى كه انجام مىداده، قضا دارد يا كفاره يا هيچكدام؟
4. زن و شوهرى كه زندگىشان مشترك است و هر دو درآمد دارند و درآمد به دست زن است و زن هم سال دارد، اگر قبل از رسيدن سال زن مقدارى پسانداز كند و بنا به فتواى حضرت آيت اللهى كه بخشش خمس ندارد، به شوهر خود ببخشد به اين شرط كه شوهر چون قبلاً مستطيع بوده و به حج مشرّف نشده، با اين پول برنامۀ حجّش را انجام دهد و شوهر هم اين كار را كرده، آيا اشكال دارد اين بخشش يا خير و برنامه حج شوهر چه مىشود؟
۱. بسمه تعالى، زن اگر بخواهد از درآمد خود، خرج خود و خانواده ـ مطابق شؤونات خود ـ بنمايد اشكال ندارد و مبالغ مصرف شده، متعلق خمس نمىشود و مانع ندارد زن و شوهر با هم يك سر سال داشته باشند.
۲. بسمه تعالى، در كفارۀ حنث نذر، مخير است بين روزه گرفتن و اطعام فقير و اگر نمىتواند روزه بگيرد، نوبت به اطعام شصت فقير مىرسد و اگر يك نذر بوده و حنث شده، ديگر وجوب وفا ندارد.
۳. بسمه تعالى، نمازهايى كه در حال جنابت خوانده، بايد قضا نمايد.
۴. بسمه تعالى، اشكال ندارد و شوهر اگر مستطيع بوده بايد به حج برود.