

بسمه تعالى 1 / 6 / 1361 حضور مبارك رهبر جليل القدر انقلاب اسلامى، امام خمينى، مدّ ظله اينجانب دانشجوى سال دوم مهندسى مواد دانشگاه شيراز مىباشم، و بعد از تعطيلى دانشگاهها در آموزش و پرورش به تدريس اشتغال داشتهام. نمرات دانشگاهى اينجانب ـ بعون الله تعالى ـ بسيار خوب شد و در سطح بهترين دانشجوها قرار گرفت. ضمناً بعد از تعطيلى دانشگاهها، سعى كردهام در اكثر نمازهاى جماعت شركت نمايم. از امام جماعت پرسيدم كه تكليف بنده در مورد رفتن به جبهه و يا ماندن و ادامۀ تحصيل ـ كه بلكه ان شاء الله در آيندۀ نزديك براى جامعه اسلامى مفيد باشم ـ چيست؟ ايشان فرمودند كه اگر شما بمانيد و ادامۀ تحصيل بدهيد، بهتر است و نيروى كافى هم اكنون در جبههها هست. از طرف ديگر، پدر و مادرم با رفتن من به جبهه مخالفند و ناراحتى مىنمايند. لذا مصدع اوقات شريف شدهام و از حضرتعالى ـ ادام الله ظلّكم على رؤوس المسلمين ـ استفتا مىنمايم ـ ضمناً از بارگاه حضرت احديت بخواهيد كه خداوند به اينجانب توفيق عمل به فتواى شريف را بدهد ـ كه آيا بنده به جبهه بروم يا نه؟
۱. بسمه تعالى، مادام كه جبههها نياز به نيرو دارد، شركت در جبهه واجب است و اجازۀ والدين شرط نيست.