بسمه تعالى 8 / 11 / 1358 خدمت رياست محترم دفتر امام خمينى، دامت بركاته پس از سلام، اين‌جانب به عرض مى‌رسانم: زن و شوهرى وقتى مى‌خواستند به عقد يكديگر درآيند، زن شرط كرد كه در محضر بنويسند كه: من نيز حق طلاق دارم.

مرد نيز قبول كرد، محضردار عقد اين دختر و پسر را خواند، ولى پس از خواندن عقدنامه و گرفتن رضايت‌نامه، شرط مزبور را ننوشت و اظهار داشت كه من با قانون كار دارم. بنده جواب دادم كه اين دو نفر با اين شرط با هم ازدواج كردند و نيز حضرت امام خمينى، دامت بركاته، از طريق راديو و تلويزيون فرموده است كه زن مى‌تواند شرط نمايد كه من نيز حق طلاق دارم؛ باز گوش نداد. حتى داماد نيز به محضردار گفت كه فتواى امام را شنيدم كه فرموده: زن مى‌تواند شرط نمايد كه من نيز حق طلاق دارم.

باز محضردار ننوشت. اما ننوشتن شرط مزبور موجب نارضايتى شده است. آيا محضردار حق دارد كه شرط مزبور را ننويسد يا نه؟ چون طرفين با اين شرط به ازدواج رضايت داده بودند و شرط مزبور كه محضردار ننوشته موجب نارضايتى شده؛ آيا اين عقد از نظر اسلام درست است يا نه؟

لذا استدعا دارم جواب نامه را كتباً مرقوم فرماييد كه در باره موضوع ما كسى با خبر نشود. خواهش دارم هرچه زودتر جواب اين نامه را مرقوم بفرماييد.