

بسمه تعالى 21 / 4 / 1361 خدمت امام امت و رهبر انقلابِ جهانى اسلام، سلام عرض مىكنم. نمىدانم چگونه سخنم را آغاز كنم. زيرا سخن گفتن با امامى كه در اعلى درجات معنوى به سر مىبرد و از مقربين درگاه الهى مىباشد، براى بنده گناهكارى چون من كارى بس مشكل است. اكنون مىخواهم بىمقدمه و بدون آنكه مزاحم وقت گرانبهايتان باشم، خلاصهاى از وضع زندگيم را بيان كنم و مسائلى را كه در اين رابطه برايم پيشآمده است، مطرح مىكنم تا راهنماييم كنيد: اى امام بزرگوار! من تا كلاس سوم نظرى درس خواندهام. در عين حال فردى كوچك از جوانان حزبالله هستم فردى كه سراپاى وجودش را عشق به اسلام و عشق به شما فرا گرفته است. فردى كه حاضر است در راه اجراى فرامين شما جانفشانى كند.
همواره از خدا خواستهام كه مرا در حمايت از دين بر حق اسلام و خدمت به انقلاب اسلامى يارى دهد و همواره سعى بر انجام وظايفم داشتهام. اما در اين راه به مشكلى برخوردهام كه مانع انجام اين رسالت الهى مىشود و آن مشكل، مشكل خانوادگى است. خانوادهاى كه در آن زندگى مىكنم يك خانوادۀ غير اسلامى است، تنها من و مادرم در اين خانواده نماز مىخوانيم (كه مادرم نيز در انجام اين فريضۀ الهى سهلانگار و غير كوشا است) از زمانى كه به ياد دارم، پدرم نماز نمىخواند. (البته به كلى منكر نيست) برادرم قبل از انقلاب فردى مؤمن و معتقد بود. اما متأسفانه بعد از انقلاب از راه راست الهى منحرف شده و كمونيست شد و اكنون بهكلى منكر خدا است و جزو حزب توده است. خواهرم نيز كمونيست مىباشد و بىحجاب است و تنها من در اين خانواده سعى در انجام احكام الهى دارم. امام عزيز، من از اين شرايط (بىحجابى خواهرم و...) رنج فراوان مىبرم، اما بالاتر از اين رنج، سؤالاتى است كه در رابطه با مسائل شرعى در اين مورد برايم پيش آمده است و از محضر شما تقاضا دارم، مرا در اين امر راهنمايى كنيد كه: آيا زندگى كردن من در چنين خانوادهاى صحيح است يا خير؟ آيا نماز و روزۀ من كه با اين افراد در تماس هستم صحيح است؟ يا اينكه بايد خانه و خانواده را ترك كنم؟ و اگر حكم كرديد كه خانواده را ترك كنم، آيا ولايت پدر و مادر نسبت به من باقى است يا خير؟ آيا از نظر شرعى و با توجه به شرايطى كه ذكر كردم، پدر و مادرم مىتوانند مانع رفتن من به جبهه باشند و آيا من مىتوانم بدون رضايت آنها به جبهه بروم يا خير؟ ضمناً آيا نمازها و روزههايى را كه تا كنون گرفتهام و با كافر (برادر و خواهرم) در تماس بودهام، صحيح است يا بايد قضا كنم؟ (البته، همواره احتياط مىكردهام كه در تماس زياد با آنها نباشم و آلوده نشوم).
ضمناً تصميم گرفتهام كه اگر تكليف الهى من، بر ترك خانه قرار گرفت، روزها در خدمت بسيج باشم و هزينه زندگىام را از اينراه تأمين كنم و شبها نيز يك كلاس ديگرى را كه از درسم باقيمانده، به پايان ببرم.
اى امام بزرگوار! اى اميد مسلمين و مستضعفين جهان از شما تقاضا دارم به اين سؤالات من پاسخ دهيد.
و خواهر رابطه داشته باشيد و رعايت احترام پدر و مادر را بنماييد و پدرتان را به نماز خواندن وادار نماييد و شما مىتوانيد در بسيج يا غير آن با رعايت مقررات دولت اسلامى شركت نماييد و در جبهه رفتن تا واجب است، اذن والدين شرط نيست.
۱. بسمه تعالى، در حد صله رحم و اينكه قطع رحم نكرده باشيد، بايد با برادر