

بسمه تعالى 16 / 9 / 1361 دفتر محترم امام امت اينجانب كارمند بهدارى مشهد مىباشم، خواهشمند است در موارد زير از لحاظ شرعى يارىام دهيد.
چون مدت پنج سال از ازدواجم مىگذرد و خداوند متعال نخواسته است بچهاى به ما ارزانى دارد، على هذا به اتفاق خانمم تصميم گرفتهايم از پرورشگاه كودكى را به فرزندى قبول كنيم. البته چون من مادرم را در كوچكى از دست دادهام و داراى مادر ناتنى مىباشم و براى جلوگيرى از اين مسأله كه در آتيه، موقعى كه كودك بزرگ مىشود نمىخواهم از جانب كسى، به خصوص مادر ناتنىام ـ كه حتماً مىدانم به او مىفهماند بچۀ اصلى ما نيست ـ ضربهاى ببيند، مىخواهيم طورى وانمود كنيم كه همه فكر كنند خانمم حامله شده و بچه، مال خودمان است و همه فكر كنند كه معالجه شدهام. البته ما مىخواهيم دو كودك ـ يكى پسر و يكى دختر ـ از پرورشگاه بگيريم.
علىهذا از آن دفتر محترم خواهشمندم مرا راهنمايى كنند كه بدون اينكه كسى متوجه شود، چطور دختر و پسر را نسبت به خودم و خانمم محرم كنم؛ به طورى كه اگر قرار است صيغۀ كسى شوند و يا صيغه كنند آنها، بدون اطلاع آن افراد باشد؟ چون اگر يك نفر بداند، احتمال اينكه مابقى افراد نيز بدانند بسيار زياد است و اينها همه بدانخاطر است كه خودم در موقعى كه فهميدم مادر اصلى من فوت نموده (در سن 5 /1 ـ 2 سالگى) ضربۀ بسيار شديدى خوردم و متأسفانه چون خدا نخواسته من بچه دار شوم، حالا كه تصميم گرفتهايم بچهاى را به فرزندى قبول كنيم، مىخواهيم حداقل گرفتارىها و ناراحتىهايى را كه من تمام عمر گريبانگيرم شده نداشته باشند.
با تشكر فراوان و طول عمر براى امام عزيز
۱. بسمه تعالى، حكم فرزند شما و خانم را پيدا نمىكنند و تا صغير هستند، نمىتوانيد با عقد، نسبت به آنان ايجاد محرميت نماييد.