

بسمه تعالى پس از عرض دعا و سلام به پيشگاه مبارك حضرت آيت الله خمينى سنّ اينجانب در حدود پانزده سال است و خيلى دلم مىخواهد به جبهه بروم و در آنجا خدمتى به وطنم و افراد جامعه بكنم. شما نمىدانيد كه من چقدر عشق جبهه رفتن دارم و شب و روز به فكر هستم. آخر چطور مىتوانم صبر كنم و بمانم، در صورتى كه تمام دوستان و رفقاى من كه با هم بودهايم به جبهه رفتهاند و بعضى از آنها هم شهيد شدهاند؟! آيا من مىتوانم بىتفاوت به همۀ اين رويدادها در خانه بمانم و تماشا كنم؟! چند وقت پيش نامهاى به حضور مباركتان نوشته بودم و گفته بودم در صورتى كه مادرم راضى به جبهه رفتن من نيست، وظيفۀ من چيست؟ شما گفته بوديد كه اگر مادر و پدرت را راضى كنى خيلى بهتر است؛ اما خيلى بايد ببخشيد، چطور مادرى كه خودش بر ضد اين انقلاب و رهبر آن است راضى شود كه من بروم و در جبهه شهيد شوم؟! اولاً: بگذاريد من بگويم كه من در خانوادهاى هستم كه همۀ قوم و خويشهاى ما ـ از دايى و مادربزرگ و... ـ با انقلاب چپ هستند و تا مىتوانند توطئهپراكنى مىكنند. روى همين حساب مادر من هم چون ضد انقلاب است، گاهگاهى براى اينكه من نفهمم موضوع از چه قرار است از من پشتيبانى مىكند و مىگويد: احسن كه بچّۀ با خدايى هستى؛ تا فكرى به سرم نزند.
خوب ديگر بيشتر از اين، وقت شما را نمىگيرم و در همين جا نامهام را تمام مىكنم و شما را به خداى يكتا مىسپارم. به اميد پيروزى اسلام و حق بر باطل، در هر جا كه هست، لطفاً جواب نامه را زودتر بفرستيد.
۱. بسمه تعالى، به مسئولين مراجعه نماييد؛ در صورت نياز، رضايت پدر و مادر معتبر نيست.