

بسمه تعالى 16 / 4 / 1361 پس از تأييدات خداوند با عرض سلام به پيشگاه ولى عصر ـ ارواحنا له الفداء ـ و نايب بر حق ايشان، حضرت آيت الله العظمى خمينى و آرزوى صحت و سلامت و طول عمر براى آن رهبر عظيم الشأن و سپرده شدن پرچم جمهورى اسلامى از دست رهبر بزرگوار به دست حضرت ولى عصر (عج) و اتصال انقلاب اسلامى ايران به انقلاب جهانى حضرت مهدى (عج) ان شاء الله بايد به عرض برسانم كه اينجانب كارمند ذوبآهن اصفهان، متولد و ساكن در اصفهان مىباشم و در حدود ده ـ چهارده سال پيش مرجعيت حضرت امام را قبول كردم و مقلد ايشان شدم. قبل از انقلاب كه دسترسى به آن بزرگوار نبود، از علمايى كه مورد قبول بودند سؤال مىكرديم و در مورد احكام نماز و روزه براى افراد ذوبآهنى، ايشان مىگفتند كه جنابعالى اجازه مىفرماييد كه به ديگرى مراجعه نماييم و ما هم همينطور عمل نموده تا انقلاب. پس از انقلاب باز سؤال كرديم؛ ايشان گفتند كه ما چون هيچ وقت اين دو مسأله را به حكم حضرت امام رجوع نكردهايم مىتوانيم باز به همان طريق سابق عمل نماييم، نماز و روزه را تمام بخوانيم و بگيريم و ما هم در اين چند سال پس از انقلاب عمل كردهايم و دليل ايشان، يكى اين بوده كه جنابعالى شرط مقلد بودن را عمل دانستهايد و به صرف اينكه من بگويم مقلد شما هستم و عمل نكرده باشم، مقلد بودن مرا قبول نداريد. و دوم اينكه جنابعالى فرمودهايد كه اگر شخصى بين اعلميت دو مجتهد شك داشته باشد، مىتواند بعضى مسائل را به ديگرى مراجعه نمايد. لذا براى رفع شك و شبهه خود و ديگران ـ كه ممكن است مثل اينجانب عمل كرده باشند ـ از حضور آن فقيه و رهبر بزرگوار استدعا مىنمايم كه اگر به حكم درست رفتار نمودهام كه هيچ؛ و اگر حكم، غير از آن مىباشد، در هر دو صورت حكم صحيح را مرقوم فرماييد. و چنانچه حكم با عمل فرق مىكند، اعمال گذشتۀ ما به چه صورت مىباشد.
۱. بسمه تعالى، در مسأله ذكر شده، وظيفه قصر است و مورد فتوا است و مورد رجوع به غير نيست.