

5. زنى كه مسئوليت خرج زندگى را تقبّل نموده كه انجام بدهد، در صورتى كه درآمد خود و شوهر را قبل از رسيدن سال خود، مقدارى كه اضافه آمده، ببخشد به شوهر، هم جهت فرار از خمس، هم به نيت اينكه شوهر هرچه احتياج دارد براى خود تهيه كند، آيا تكليف چيست؟ ضمناً پولى را كه به شوهر بخشيده، در سال بعد شوهر خرج همان زندگى كرده. البته هر دو مقلد حضرت آيت اللهى هستند؟
6. كسى كه جاهل به مسأله بوده، روزههايى كه خورده در زمان جاهليت، كفاره دارد يا قضا؟
7. كسى كه مدتى نمازها را صحيح خوانده، ولى در مخرج (ظ) اشتباه تلفظ مىكرده، مثلاً (سبحان ربى العظيم) را با (مخرج ذ) تلفظ مىكرده، آيا اعاده دارد يا خير؟
8. كسى كه وارد به مسأله بوده، ولى در عروة الوثقى مسألۀ جوراب متنجس را مطالعه كرده كه در نماز اشكال ندارد و اين شخص در صورتى كه مؤنّث باشد، نمازها را گاهى با جوراب متنجس خوانده؛ اعاده دارد يا خير؟
9. خمس را از پول غير مخمس مىشود داد يا خير؟
10. مالكى اتاقى اجاره داده؛ مستأجر هر ماه اجاره كه مىپردازد، جهت ماه بعد است؛ آيا اگر مالك مثلاً پنج روز مانده به سالش، اجارۀ ماه بعد را بگيرد، جزو مؤونه سال جديد حساب مىشود يا خير؟
۱. بسمه تعالى، اشكال ندارد و پول بخشش خمس ندارد.
۲. بسمه تعالى، قضا دارد و اگر جاهل بوده به حدى كه در ذهنش خطور نمىكرده كه عمل او اشكال داشته باشد، كفاره ندارد.
۳. بسمه تعالى، نمازها صحيح است و اعاده ندارد.
۴. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، نماز صحيح است، اعاده ندارد.
۵. بسمه تعالى، مانع ندارد ولى مقدار خمس موجود در آن، بهجاى خودش حساب مىشود؛ مثلاً اگر بيست تومان بدهكار باشد و از پول غير مخمس خواست بدهد، بايد بيست و پنج تومان بدهد.
۶. بسمه تعالى، مقدارى كه بابت اجرت سال بعد است، جزو درآمد سال بعد محسوب است.