

بسمه تعالى قم، دفتر محترم استفتائات امام، با ابلاغ سلام و تحيت احتراماً؛ چندين سؤال از طريق كاركنان اين مؤسسۀ توليدى به انجمن رسيده كه عين سؤالات، جهت اخذ جواب تقديم مىگردد.
1. ما در كارخانهاى هستيم كه فاصلۀ آن از ديوار آخر شهر 18 كيلومتر است؛ ولى گاهى از منازل تا كارخانه، از مرز 30 كيلومتر هم مىگذرد. آيا ما حكم مسافر را داريم يا خير؟
2. شركت تعاونى مصرف اين واحد توليدى به اعضاى خود، پودر و روغن نباتى و صابون مىدهد؛ البته با توجه به مسأله بسيج اقتصادى و توزيع ارزاق، به صورت سهميهبندى معين گرفتن اين سهميه، از تعاونى چه صورتى دارد؟
3. اين شركت به كاركنان خود، وام ضرورى پرداخت و مبلغى را به عنوان بهره، از افراد كسر مىنمايد.
صورت شرعى آن چگونه است؟
4. با توجه به اينكه اين شركت، ملى شده است، شورا و انجمن اسلامى و تعاونى مصرف و مسكن، به مأموريتهايى با هزينۀ شركت مىروند و همچنين نوشتافزار و هزينههاى ديگرى را خرج مىنمايند.
از نظر شرعى چه صورتى را پيدا مىنمايد؟
البته بايد توجه داشت كه شركت تعاونى مصرف و مسكن، يك شركت مستقل است.
۱. بسمه تعالى، در شهرهاى متعارف، مسافت، از انتهاى شهر تامقصد حساب مىشود و چنانچه دو راه باشد، هر يك از دو راه، حكم خود را دارد.
۲. بسمه تعالى، تابع مقررات دولت اسلامى است.
۳. بسمه تعالى، بهرۀ پول، ربا و حرام است.
۴. بسمه تعالى، طبق مقررات شركت مانع ندارد.