

بسمه تعالى هفتم صفر 1402 ق محضر مبارك حضرت آيت الله آقاى روح الله خمينى، دام بقائه محترماً؛ معروض مىدارد: شخصى، جوانى را براى اينكه فقط روزها در كارهايش به او كمك نمايد با حقوقى كه راضى مىشود به كار مىگيرد. اين جوان بعد از مدتى كار، تقاضاى اضافه حقوق مىكند و آن شخص حقوق او را اضافه و او را راضى مىكند. اين عمل سالها تا مدت به قريب ده سال تكرار مىشود و حقوق، از ماهى سيصد تومان به پنج هزار تومان مىرسد و آن شخص در اين مدت، غير از حقوق مقرره از هرگونه كمكى به آن جوان دريغ ننموده و اضافه بر آن هر سال برابر يكماه حقوق هم به او عيدى مىدهد. اكنون آن شخص در اثر كهولت سن و ضعف مزاج خود را بازنشسته مىكند و چون طبعاً ديگر به آن جوان هم احتياجى ندارد، او را با اينكه در عرض اين مدت مبلغ هفتاد هزار تومان هم اضافه از مبالغ ياد شده گرفته و بدهكار است و مقدارى هم پسانداز دارد، جواب مىكند. آيا اين جوان شرعاً هم مىتواند ادعاى دريافت پولى بنمايد يا خير؟
۱. بسمه تعالى، چنانچه در عقد قرارداد، شرط دريافت چيزى بعد از پايان قرارداد و عمل نشده، حقى ندارد.