

بسمه تعالى 10 / 6 / 1361 خواهشمند است كه در مورد مطلب زير پاسخ فرماييد.
مطلب در مورد مرحوم پدرم مىباشد كه در 14 سال پيش در مسگرآباد تهران دفن شده است. در آن روز عمه جانم تقريباً بزرگتر ما بود و مسئوليت كفن و دفن را هم در آن روز خودش به عهده گرفت؛ چون ما صغير بوديم. بعد به او كه گفتند: چرا اينجا در غربت او را دفن كردى؟ مثل اينكه گفته بود: من او را سپردهام و او را جابهجا مىكنم؛ ولى حالا حرفش اين است كه حرف آن روز را از شدت ناراحتى جواب داده و الآن مىگويد: فقط من اين را گفتهام كه خدايا: بر تو آگاه باشد كه من او را اينجا نمىگذارم باشد.
تا به حال نيز آن يكى عمه جانم، دو مرتبه پدرم را خواب ديده كه اينجا ناراحت هستم و او پدرم را خيلى ناراحت از دست آن يكى عمهام ديده.
چون بنده فرزند بزرگتر هستم مىخواهم مسئوليت خودم را در مورد اين جريان مشخص فرماييد. به اميد پيروزى هرچه زودتر اسلام بر كفر جهانى
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، نبش قبر جايز نيست.