

بسمه تعالى 14 / 9 / 1358 حضرت آيت الله العظمى نايب الامام، امام خمينى، مدّ ظله العالى، پس از اهداى سلام، لطفاً پاسخ سؤالات ذيل را مرحمت فرماييد: زيد در محضر چهار نفر از مؤمنين و نويسندۀ هبهنامه، اموالش را اثلاثاً ميان خود و پسرش و نوهاش تقسيم نمود. يك ثلث را براى خود نگهداشت و دو ثلث ديگر را به عنوان هبه به پسر و نوه واگذار نمود. بعد از چند سال از دنيا رفت و در پى او نوه هم درگذشت و دو برادر و يك خواهر مادرى نا بالغ به جاى گذاشت. و هنگام مطالبۀ ولىّ يتيمان حصۀ آنها را، نويسندۀ هبهنامه آمد و براى پسر اظهار داشت كه: هبۀ پدرت براى نوه واقعى نبوده، بلكه يك نوع حيله و بهانه بود و اين مطلب را قبلاً پدرت به من گوشزد نموده بود و از اظهار اين مطلب هم مرا منع كرده بود. البته آنجا دو نفر ديگر هم موضوع هبۀ ثلث را براى نوه، از پدر شنيده بودند. آيا چنين ادعايى از نويسنده مسموع است يا خير؟ بيّنوا؛ توجروا.
۱. بسمه تعالى، هبۀ واقع شده، محكوم به صحت است، مگر مدّعى فساد، به طريق شرعى دعواى خود را ثابت كند.