

بسمه تعالى خدمت سروران عزيزم سلام عرض مىكنم بدان اميد كه هميشه در جهت خدمت به انقلاب اسلامى و در راه رضاى خداوند متعال باشيد از اينكه مزاحم اوقات شريف شما مىشوم پوزش مىطلبم اما بهترين راه حل دردم را تماس با شما يافتم.
كوتاه كنم سخن را، من به بيمارى وسواس ـ البته طبق گفته دوستان و آشنايان ـ مبتلا گرديدهام و اين جريان مربوط مىشود به چند ماه قبل كه ظرفى را كه در حمام استفاده مىنموديم آب كشيده و به داخل سالن آوردم كه آب از آن هم به روى فرشها چكيده بود و بعد كه توجه نمودم ديدم كه به پشت ظرف كف تايد و برف خشكيده وجود دارد. با توجه به اينكه لباس نجس در اين ظرف مىشستيم و هميشه آب نمىكشيديم فرشها را نجس محسوب كردم، اين گذشت تا روزى ديگر ته كفش تر كه از توالت نجس بيرون آمده بودم برروى فرش افتاد و پس از آن هم زياد رعايت نكرديم و فرش را آب نكشيديم و درون ظرفهاى مورد استفاده قاشق چوبى بود كه نجس هم گاهى شده ولى توجه نمىكرديم و ظرفها را مىشستيم و درون همان ظرفها هم غذا مىخورديم و براى ديگران (مهمانان) هم غذا مىآورديم و پس از آنكه متوجه هم شديم يكبار رعايت نكرديم در همان ظرف غذا خورده شد (البته به وسيله همسرم و فاميل) چرا كه همسرم معتقد نبودند كه ظرفها نجس است و ما هم با اين فاميل رابطه بسيار نزديك و رفت و آمد شديد داريم حال نمىدانم غذاهايى كه درست مىكنند نجس است يا پاك يا كلاً خود اينها و خانهشان نجس مىباشد يا پاك؟ از طرفى در رساله عمليه امام عزيزمان آمده است كه غذايى كه به عين نجس آلوده نيست مىتوان به بچه خوراند. آيا دهان اين بچه كه غذايى نجس خورده آن وقت پاك است يا نه؟ اگر شخصى اين بچه را پاك حساب نمود آيا زندگى اين فرد پاك است يا نه؟ مسأله غائب شدن فرد مسلمان را در رابطه با پاك شدن چيز نجس برايم بشكافيد.
فقط تقاضا مىكنم توجه بيشترى مبذول داشته در رابطه با اين مسائل و جزء به جزء هم جواب دهيد كه اين مسائل روحم را مىآزارد و اعصابم شديد ناراحت مىباشد. والسلام على من اتبع الهدى
۱. بسمه تعالى، اگر خود بچه بخورد اشكالى ندارد و آنچه يقين به نجاست آن نداريد محكوم به طهارت است و از وسوسه بايد اجتناب كنيد و متنجس اگر بين آن و عين نجاست بيش از سه واسطه باشد نجس نمىكند.