بسمه تعالى اين‌جانب با مردى ازدواج كردم، او بعد از ازدواج مخارج زندگى مرا با ديگر برادرانش مجزّا نمود، همين امر موجب خشم آنان گرديد و مرتّب مزاحم ما مى‌شدند و حتى مرا تهديد به قتل نمودند، لذا من با اطّلاع همسرم با فرزندانم به خانه پدرم رفتم. بالاخره برادران به تفاهم نرسيدند، تا اين‌كه روزى همسرم فرزندانش را با خود برد، اما متأسّفانه با خوراندن سمّ به فرزندان آنان را كشت، و خود نيز با خوردن سمّ بعد از سه روز جان سپرد، علماى شهرمان دربارۀ كيفيّت ارث بردن من نظراتى داده‌اند، تمنّا دارم نظر خود را بيان فرماييد.
۱. بسمه تعالى، اول ديون ميت از تركه خارج و به صاحبانش مى‌رسد، و مهر زن از ديون است، و همچنين ديۀ بچّه‌ها كه به مادرشان مى‌رسد. و چنانچه از تركه چيزى باقيماند ربع آن به تفصيلى كه در رساله آمده به زن مى‌رسد و بقيّه را ساير ورثه ارث مى‌برند.