

بسمه تعالى محضر مبارك نايب الامام، حضرت آيت الله العظمى حاج سيد روح الله خمينى، دامت بركاته، محترماً؛ به محضر مبارك حضرتعالى مىرسانم: اينجانب قريب شش ماه مىباشد كه به امر شما در چهار محال بختيارى و پشت كوه بختيارى مشغول تبليغ و راهنمايى و حل مشكلات اين منطقه هستم و نظم و آرامش برقرار نمودهام. از وجود حضرتعالى تقاضا مىكنم جواب اين مسألۀ مشكل را براى اينجانب مرقوم فرماييد: اطراف اين محال جنگل مىباشد و جنگل اين اطراف درخت بلوط مىباشد كه به هيچ دردى غير از زغال نمىخورد. بعضى مىروند در همين آبادىها زغال مىخرند و مىآورند و بيست فرسنگ راه آمده يا رفتهاند و براى زمستان خود از اين جنگل چوب بريده و آوردهاند. بيشتر زندگى اينها از اين كار مىگذرد. حالا كميته يا پاسداران يا ژاندارمرى اين زغال يا چوب را تخليه مىكنند.
آيا جايز است اين زغال يا چوب را تخليه كنند؟ و اگر تخليه جايز است، اين زغال يا چوب را چه كنند؟ در ضمن چون اين محال بسيار سردسير مىباشد و برف زياد مىبارد و راه بسته است؛ از همين زغال و چوب استفاده مىنمايند و نفت به اندازه كافى نمىرسد. خواهشمندم زودتر جواب اين مسأله را مرقوم فرماييد.
۱. بسمه تعالى، چوب و زغالى را كه اشخاص حيازت و تهيه نمودهاند، ملك خود آنها است. و كسى حق ندارد به اجبار از ايشان بگيرد. اگر چه تصرف در جنگل بايد تابع مقررات دولت اسلامى باشد.