

3. شخصى مقدارى پول داشته و مقدارى را نيز قرض گرفته و تمام اين پولها را به كسى بخشيده و به او گفته كه با اين پولها حج بهجا آورد؛ آيا اين شخص مستطيع مىباشد و واجب است حج بهجا آورد؟
4. طلابى كه جهت تبليغ و ارشاد مردم به جبهههاى جنگ و يا به شهرها و روستاها مىروند، و با اينكه خود را عادل نمىدانند، اما در مكانهاى مذكور به آنها اصرار مىكنند كه امامت جماعت را قبول كنند، چون مىگويند مورد تقويت اسلام و نيرو بخشيدن به رزمندگان و موجب كشاندن مردم به مساجد و بزرگ داشتن شعائر اسلامى مىباشد، و اگر قبول نكنند موجب دلسردى و بدبينى آنها به اسلام و روحانيت مىشود، در اين مورد آيا اجازۀ قبول امامت جماعت يا كارهايى كه عدالت در آن شرط است را مىدهيد يا نه؟
5. آيا در شرايطى كه كشور به تبليغات نياز دارد و مردم در شهرها و روستاها نياز به طلاّب و خطبا دارند، كه اگر به آنجاها مسافرت نكنند، مردم از مسائل دينى و شناخت ضروريات اسلام بىخبر مىمانند و احتمال گمراه شدن و از خط اسلام منحرف گرديدن گروهى از جوانان وجود دارد، در اين صورت بر مبلغين اسلامى، واجب كفايى است كه در اين امر دخالت كنند؟ و آيا اگر شانه خالى نمايند، مرتكب گناه شدهاند؟
6. با اينكه بسيار تأكيد شده كه انسان بعد از نماز فوراً تسبيحات حضرت زهرا عليهاالسلامرا بگويد، اما در مساجد، بعضى بعد از نمازها جهت بزرگداشت شعائر دينى و اسلامى و دعا براى رزمندگان، اذكارى را مىگويند؛ حال آيا بعد از نماز شعارهاى اسلامى را بدهيم يا تسبيحات حضرت زهرا عليهاالسلام؛ چون با دادن اين شعارها، ديگر وقت و فرصتى جهت تسبيحات نمىماند؟
7. آيا با اينكه مىبينيم مردم در ظرفهاى آشغال و در زبالهها، نان، برنج، نمك، گوشت و... مىريزند و مرتب نيز در همه جا ديده شده، وظيفۀ ما نسبت به اين امور چيست؛ با اينكه اسراف و تبذير و بىاحترامى به نعمتهاى الهى مىباشد؟
8. كسى كه خمس خود را با حاكم شرع در رأس سال حساب كرده و مثلاً مقدار هزار تومان شده است، اگر اين پول را از اين مال ندهد و بخواهد از خرج ساليانۀ سال ديگرى كه كسب و كار كرده بدهد، آيا دادن خمس از اين مال جديد صحيح مىباشد يا نه؟
9. گاهى ديده مىشود كه بعضى از افراد، چيزى را كه با يك مرتبه طاهر مىشود، دو يا سه مرتبه مىشويند، و يا اينكه دست را با آب كُر، دو مرتبه يا بيشتر آب مىكشند؛ آيا اين كار بدعت و حرام است يا خير؟
10. اگر انسان نانخور كسى باشد و آن شخص در كسب و كارى كه مىكند رعايت موازين شرعى را نمىنمايد، مثلاً خمس پول را نمىدهد يا در معامله غش مىكند و يا دروغ مىگويد و در بعضى اوقات جنسها را كم مىفروشد و يا تقلبى به مردم مىدهد، در همۀ اين حالات، آيا نفقهگيرنده مىتواند از مال يا خوراك و يا وسايلى كه نفقهدهنده به او مىدهد استفاده كند؟ و اگر نمىتواند، چه بايستى بكند تا از نظر شرعى درست شود؟
11. در بعضى از مكانهاى حساس و مقرهاى سپاه و بسيج و خانههاى شخصيتهاى مملكتى، پاسدارها و نيروهاى انتظامى مجبور هستند به خانههاى اطراف يا به پشتبامها يا توى خانهها نگاه كنند. آيا اين امر از نظر شرعى صحيح مىباشد؟
12. روغنى (نفت، گازوييل، بنزين) كه جهت سوختن استفاده مىشود، اگر نجس شود و بعد از سوختن، به صورت دوده شود، آيا در اين حالت استحاله شده و پاك مىباشد يا خير؟
خداوند متعال سايۀ حضرت مستطاب عالى را تا انقلاب حضرت مهدى (عج) بر سر مستضعفين جهان قائم بدارد، آمين، بحق محمد و آله الطاهرين.
۱. بسمه تعالى، در فرض سؤال، اگر پولها وافى به مصارف حج است، بر مشارٌاليه واجب مىشود حج بهجا آورد و مجزى از حجّة الاسلام است.
۲. بسمه تعالى، اگر در نظر مأمومين امام جماعت عادل است، اقتدا صحيح است و گرنه باطل است.
۳. بسمه تعالى، موكول به تشخيص خود شخص است؛ اگر احساس مىكند كه نشر معارف اسلام به وجود او نياز دارد، در صورت امكان بايد اقدام نمايد.
۴. بسمه تعالى، اختيار با نمازگزار است و جمع بين هر دو بهتر است.
۵. بسمه تعالى، با مراعات شرايط، امر به معروف و نهى از منكر نماييد.
۶. بسمه تعالى، اگر خواست از درآمد جديد بپردازد، بايد خمس آن را بدهد.
۷. بسمه تعالى، بدعت نيست.
۸. بسمه تعالى، اگر يقين ندارد مال مصرفى او حرام يا مخلوط به حرام است، چيزى بر او نيست.
۹. بسمه تعالى، مقررات شرعى را بايد مراعات نمايند.
۱۰. بسمه تعالى، دودۀ متنجس نجس نيست، مگر آنكه آلوده به ذرات متنجس باشد.