

بسمه تعالى سوم شوال 1402 ق محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، زيد عزّه العالى پس از عرض سلام، متمنى است مسأله مورد ابتلا را كه در ذيل شرح داده مىشود صريحاً جواب مرقوم بفرماييد. مزيد تشكر است.
اينجانب جوانى مىباشم كه براى اعزام به جبهه داوطلب شدم و پدرى دارم كه چشم ايشان بسيار ضعيف است كه حتى شبها درست جلوى خود را نمىبينند و مطلقاً سواد خواندن و نوشتن هم ندارند. ايشان مىگويند: تو عصاى دست من هستى، و دكانى دارند كه بنده كمك ايشان مىباشم و به هيچ عنوان رضايت ندارند كه من به جبهه بروم و حتى دكتر به ايشان گفته كه اگر مختصر ناراحتىاى پيدا كنيد، بهكلى كور خواهيد شد و مادر بنده هم به هيچ عنوان راضى نيستند. با اين تفاصيل آيا بنده مىتوانم باز هم آنها را ترك كرده، به جبهه بروم يا واجب است رعايت و كمك حال آنها بوده باشم؟ لطفاً جواب را صراحتاً مرقوم بفرماييد.
۱. بسمه تعالى، به مسئولين مراجعه كنيد؛ اگر نياز داشته باشند، رضايت والدين شرط نيست.