

2. در مناسك در احكام بيتوته در منى در مسأله 16 آمده: «اگر پيش از نصف شب خارج شدند يا از اول شب قدرى خارج بودند، احتياط آن است كه قربانى كنند، گرچه بعيد نيست عدم وجوب»، و حال اينكه در سؤال و جوابهايى كه اخيراً به مناسك ملحق شده، در احكام منى، سؤال يازدهم چنين است: «مسألهگويى به حجاج گفته كه در بيتوتۀ در منى وظيفه اين است كه از اول شب تا نصف شب، يا از نصف شب تا صبح باشد و خودش اين عمل را انجام داده»، در جواب آمده كه «احتياط واجب دادن كفاره است؛» جمع بين «عدم وجوب كفاره» و «احتياط واجب دادن كفاره است»، چگونه است؟ و يا اينكه مورد مسأله اول و دوم فرق دارد؟
۱. بسمه تعالى، گرچه دو مسأله در دو موضوع است و بين دو مسأله منافاتى نيست و مسأله مناسك، مربوط به دير آمدن به منى از سر شب يا خارج شدن از منى قبل از نصف شب است و مسأله ديگر، مربوط به نيامدن قسمت اول شب به منى و آمدن كمى آخر آن براى مبيت نصف دوم شب است، لكن در تحريرالوسيله احتياط وجوبى است كه بايد بهآن عمل شود.