

بسمه تعالى 13 / 1 / 1361 1. در مدتى كه در بيمارستان بسترى بودم، تا وقتى كه سِرُم در دستم وصل بود قاعدتاً نمىشد وضو گرفت و لذا تيمم مىكردم؛ ولى بعد از مدتى كه سِرم قطع شد باز به علت اينكه فكر مىكردم هنوز هم وظيفهام تيمم است، با تيمم نماز مىخواندم. البته يكبار هم از امام جماعت محل خود سؤال كرده بودم كه فرموده بودند تيمم كنم؛ ولى بعدها از يك روحانى در مكه مكرمه شنيدم كه فرمودند: وظيفۀ شما وضو است و از آن به بعد وضو گرفتهام. مىخواستم بدانم تكليف نمازهايى كه در آن فاصله با تيمم خواندهام چه مىباشد و آيا بايد قضا شوند يا خير؟ در ضمن مدتش را درست نمىدانم چند وقت است و حدس مىزنم.
2. در همان مدتى كه در بيمارستان بودم، خوابيده نماز مىخواندم؛ چون مدتى امكان نشسته خواندن نبود و بعد هم كه امكان داشت، تا آنجا كه مىشد نشسته خواندهام. در حال خوابيده، اكثر اوقات نماز را رو به قبله نخواندهام؛ به خاطر طرز قرار گرفتن تخت بيمارستان كه رو به قبله نبود. آيا بايد آن نمازها را قضا كرد؟
3. من ابتدا نحوۀ نشسته نماز خواندن را دقيق نمىدانستم؛ به اين صورت كه فكر مىكردم نحوۀ نشستنى كه موقع خواندن حمد و سوره هست با نحوۀ نشستنى كه موقع خواندن تشهد هست فرق دارند و با مقايسه با نماز ايستاده، موقع تشهد خواندن، قدرى خم مىشدم (از حالت نشسته)، و موقع قيام براى خواندن حمد و سوره، كامل مىنشستم و مدتى نمازها را به اين نحو مىخواندم تا بعدها كه مسأله را دانستم. آيا در مدتى كه چنين نماز مىخواندهام نمازم ايراد دارد يا خير؟
4. فعلاً از پاى مصنوعى استفاده مىكنم كه به نحوى است كه الحمدلله مىشود با آن ايستاده نماز خواند. گاهى به علت خستگى پا و يا احتمال زخم شدن آن، پاى مصنوعى را در آورده و نشسته مىخوانم. آيا واجب است كه همواره با پاى مصنوعى به طور ايستاده نماز بخوانم يا خير؟
۱. بسمه تعالى، از وقتى وضو گرفتن مانعى نداشته و حرجى نبوده، بايد نمازهايى را كه با تيمم خواندهايد قضا نماييد و اگر مقدار آن را نمىدانيد، هر چه را يقين داريد كه بر ذمۀ شما است بهجا آوريد.
۲. بسمه تعالى، هر مقدار از نمازها را كه بدون شرايط خواندهايد و مىتوانستهايد با شرايط انجام دهيد، بايد قضا نماييد.
۳. بسمه تعالى، نماز صحيح است.
۴. بسمه تعالى، نماز با پاى مصنوعى واجب نيست مگر نتوانيد ايستاده بخوانيد مگر با آن، كه اگر زحمت و ضرر نباشد، با آن بخوانيد.