بسمه تعالى محضر حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، ضمن درود و سلام به آن امام و رهبر بزرگوار جامعه اسلامى، به عرض آن امام بزرگوار مى‌رسانم كه به مسأله‌اى برخورد كردم و از جواب آن، عاجز ماندم و از آن امام بزرگوار تقاضاى جواب مسأله ذيل را دارم.
1. زنى چند سال در خانۀ شوهر خود، به عقد دائم بوده است و از آن مرد، بعد از هفت سال اولادى به وجود نيامده است. آيا اين زن مى‌تواند به اجبار، شوهر خود را مجبور به طلاق گرفتن از او بكند يا خير؟
2. كسانى كه تمام سال، شغلشان مسافرت با ماشين مى‌باشد؛ البته صبح مى‌روند و غروب به خانۀ خويش بر مى‌گردند و مسافت راه هم از ده فرسنگ تجاوز مى‌كند، آيا دائم السفر محسوب مى‌شوند يا خير؟ نماز و روزه‌شان چه حالت دارد؟ آيا بايد نماز را تمام بخوانند و روزه را تمام بكنند يا خير؟
۱. بسمه تعالى، زن حق ندارد مرد را مجبور به طلاق نمايد.
۲. بسمه تعالى، اگر شغلشان رانندگى يا به نحو دوره گردى است، نمازشان تمام است و در غير اين صورت، بايد شكسته بخوانند.