

بسمه تعالى 27 / 11 / 1361 محضر مقدس امام خمينى، دام ظله، محترماً؛ براى ما سربازان امام زمان و اسلام و قرآن مسألهاى مطرح است كه از حضرتعالى وضعيت شرعى آن را مىپرسيم: 1. ما در جبهۀ خرمشهر، پايگاه نيروى دريايى مستقر هستيم. چون وسايل استراحت نداشتهايم از منازل مردم مقدارى وسايل غذا خورى و پتو و تشك و غيره آوردهايم؛ در صورتى كه نتوانيم به منازل آنها برگردانيم چه حكمى دارد؟ يا اينكه در حين مصرف از بين برود و ديگر نباشد كه برگردانيم احياناً، نظر مبارك را بفرماييد.
2. در مقر مركزى ما نمازخانهاى احداث كرديم كه داخل منزل مردم مىباشد؛ يعنى اكثر سنگرها و مقرها داخل منزل مردم است؛ و براى فرش آن و جانماز و قرآن كريم و غيره از مسجدى كه نزديكى آن مىباشد وسايل آورديم و روى فرش مسجد و جانماز و مهر آن نماز مىخوانيم؛ لطفاً مورد شرعى خانه و فرش را بفرماييد؟
3. چون اينجانب وسايل نمازخانه را درست كردم اگر اشكال دارد وضعيت من چگونه است؟ نمازهاى افرادى كه در آنجا به جماعت خواندهاند، من بايد قضا نمايم با اينكه امام جماعت شخص ديگرى بوده است؟
4. چون سقف سنگرها كوتاه است و موقع نماز خواندن در سنگرها اجباراً حالت خميدگى مىگيريم، به طورى كه راست نيستيم، مسأله شرعى آن را بفرماييد.
۱. بسمه تعالى، اگر يقين به رضايت صاحبان آنها ـ ولو به شاهد حال ـ داشته باشيد، چيزى بر شما نيست.
۲. بسمه تعالى، اگر ضرورت بوده نماز صحيح است.
۳. بسمه تعالى، لازم نيست.
۴. بسمه تعالى، در مورد ضرورت مانع ندارد.