

بسمه تعالى 25 / 3 / 1361 محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دام ظله العالى در شانزده سال گذشته، مردم زمينى موات به مسافت پانصد متر را جهت قبرستان مسلمين تعيين، و حدود آن را مشخص و به تصرّف درآوردند، و از آنجايى كه در آن موقع آب لولهكشى موجود نبوده، يك حلقه چاه در اين زمين حفر نمودند. و بر روى اين زمين غسالخانه و حسينيه ساخته شده و چندين ميت در اين زمين دفن گرديده است. بعد از چهار سال كه زمين نامبرده در اختيار عموم مسلمين بوده، شخص مستكبرى ـ كه در آن زمان رئيس خانۀ انصاف بوده ـ با توسل به زور قسمتى از اين زمين را اشغال كرده و مقاومت مردم روستا را ناديده گرفته و درختان ليمو در اين زمين اشغالى كاشته است.
از آنجايى كه جمعيت اين روستا چهار الى پنج هزار نفر مىباشد و در آينده نزديك به زمين مذكور احتياج مبرمى خواهد بود و در جاى ديگر زمين جهت قبرستان يافت نخواهد شد، تكليف مردم اين روستا چيست؟
و در صورتى كه زمين اشغالى پس گرفته شود، خشكانيدن درختان اين زمين جايز است يا خير؟ والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، زمين ذكر شده قبرستان متعلق به اهالى محل است و كسى حق ندارد تمام يا قسمتى از آنرا به خود اختصاص دهد و صاحب درختها حق ندارد درختها را در زمين قبرستان باقى بگذارد.