

بسمه تعالى «اللهمّ اجعلنا من الطالبينَ بثاره مع إمامٍ عَدلٍ تُعِزُّ به الإسلامَ وأهلَهُ، يا ربَّ الْعالمين».
السلام على الحسين، وعلى ذريّة الحسين؛ أحدها القائد المنتصر، الإمام الخميني، أدام الله طول عمره، السلام عليكم ورحمة الله اينجانب فعلاً در جبهۀ حق عليه كفر و الحاد در استان كردستان ـ كه اگر مورد قبول حق واقع شود ـ خدمت مىكنم. پس از 2 ماه خدمت به مرخصى رفتم و ديدارى از خانواده كردم. ديدم همه از رفتنم شكايت و ايراد مىگيرند، همسايهها و زن و فاميل و بالاخص پدر و مادر، كه تو چرا واجب را ترك كردى و مستحب را دنبال مىكنى؟
دلايل ايشان ـ يعنى پدر ـ يكى ترك 3 دختر و 2 پسر كه جهاد هم بر تو لازم نمىباشد، چه رسد دفاع كفايى، و يكى نداشتن سرپرست بر خانوادهات (خانوادهام ساكن شيراز و از مهاجرين جنگى و پدر و مادرم ساكن قم مىباشند)، و يكى اينكه پدر و مادرت را راضى نكردى، و يكى اينكه سال گذشته رمضان المبارك را روزه نگرفتى (چون جبهه بودم) و تا كنون قضاى آن را نگرفتى. البته موضوع داشتن 3 دختر كه جهاد از فرد ساقط مىشود تا چقدر صحت دارد، نمىدانم.
لازم به تذكر است كه پدرم از آيت الله خويى تقليد مىكنند و من از امام خمينى ـ دام ظله و متّعنا الله بطول بقائه ـ حالا از شما مسئولين دفتر امام مىخواهم كه جواب تمام اين مشكلها را بدهيد شرعاً و اخلاقاً، به تفصيل اگر مقدور باشد؛ چون مىخواهم به آنها نشان دهم و مىخواهم بگويم كه آمدنم به جبهه به خاطر هواى نفسم نبوده. اگر حق با پدرم باشد و شما مربيان اجتماع اسلامى ـ دامت تأييداتكم ـ تشخيص داديد كه نبايد در جبهه باشم سريعاً ارسال گردد تا اقدام شود و نامه، حكم به انقضا از خدمتم باشد؛ و اگر غير از اين بود، نامه حكم شرعى براى آيندهام كه اگر خواستم باز به جبهه بيايم تا ان شاء الله جهاد دنيا را فراگيرد، دفاع از اسلام را بنمايم.
ضمناً من سال گذشته مبلغ تقريباً 1800 تومان، كه نصف آن سهم امام مىباشد، از خمس بدهكار بودم، يعنى بعد از شمارش مال و دادن سهم امام كه خود شخصاً آوردم دفتر مدرسۀ شهيد مطهرى، مقدار 000/80 تومان را در جايى پيدا كردم و خمس آن را مىخواستم سال جديد بپردازم كه با آنها وسيلۀ مايحتاج زندگى را فراهم آوردم، تكليف چيست؟ والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، اگر نفقۀ عيالات واجب النفقه در غياب شما تأمين است و خطرى آنها را تهديد نمىكند، شركت شما در جبهه اشكال ندارد و مبلغ مزبور، اگر پولِ پيدا شده است، در صورت مأيوس بودن از صاحب آن، بايد از طرف او به فقرا صدقه بدهيد ولى اگر از درآمد كسب خودتان باشد در زايد بر مؤونۀ سال خمس دارد.